Elementary my dear Watson! Αιολική ενέργεια μέσω ...ανεμόμυλων στην Τήνο!

Αιολική ενέργεια  μέσω ...ανεμόμυλων στην Τήνο.
Η παράδοση συμπράττει με την επιστήμη.

Μια τεχνολογία προσαρμοσμένη στο νησιώτικο περιβάλλον.

#ThewindmillsinTinos #Tinosisland #windenergy #energiaeolica #kellianos #ariskastorinis #janniskorinthios #κελλιανος #αιολικήενέργεια #ανεμόμυλοι #περιβάλλον #σώζουμετουςπαραδοσιακούςανεμόμυλους, #Τήνος #όχιστιςανεμογεννήτριες #ναιστουςανεμόμυλους

Elementary my dear Watson!

ΣΩΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥΣ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΥΣ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΕ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΦΙΛΙΚΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΤΗΝΟ! 

ΝΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΥΣ.

H εκμετάλλευση της ενέργειας του ανέμου από τον άνθρωπο αποτελεί μία πρακτική που βρίσκει τις ρίζες της στην αρχαιότητα. 

Χαρακτηριστικό διαχρονικό παραδείγμα εκμετάλλευσης της αιολικής ενέργειας είναι οι ανεμόμυλοι της Τήνου. 

Η Τήνος διαθέτει εξαιρετικά πλούσιο αιολικό δυναμικό, μια πρακτικά ανεξάντλητη πηγή ενέργειας.

Η Τήνος διαθέτει παράλληλα τον μεγαλύτερο αριθμό ανεμόμυλων στις Κυκλάδες, σπουδαία απομεινάρια της πολιτιστικής κληρονομιάς, με αρχιτεκτονικό, αρχαιολογικό και εθνολογικό ενδιαφέρον.

Σήμερα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ξανά τους ανεμόμυλους  της Τήνου για την αξιοποίηση της αιολικής ενέργειας, για μια βιώσιμη ανάπτυξη, για την προστασία του περιβάλλοντος και για τη διάσωση της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Οι παλιοί ανεμόμυλοι που είναι εγκαταλειμμένοι και ερειπωμένοι θα επαναλειτουργήσουν, θα επιφέρουν προστιθέμενη αξία, θα παράγουν την αναγκαία αιολική ενέργεια για τις τοπικές ανάγκες και συγχρόνως θα γίνουν και τουριστικά αξιοθέατα.

Ανεμογεννήτρια σε σχήμα παλαιού ανεμόμυλου ώστε να προσαρμόζεται αρμονικά στο νησιώτικο περιβάλλον, με πανιά αυτόματης αυξομείωσης της επιφάνειας τους, ανάλογα με την ένταση του ανέμου.

Η ανεμογεννήτρια αυτή έχει αποκτήσει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του Υπουργείου Βιομηχανίας Ιταλίας με αρθ. 102011901939795 (BA2011A000022) στο όνομα του Άρη Καστορίνη, Αρχιτέκτονα και Πολιτικό Μηχανικό – Περιβαλλοντολόγο με έδρα στην Τήνο και Ιταλία.

Η εφεύρεση είναι η σχεδίαση μιας ανεμογεννήτριας, εμπνευσμένης από τους παραδοσιακούς ανεμόμυλους των Κυκλάδων αλλά με σύγχρονη τεχνολογία με πανιά, που προσαρμόζονται στην ένταση των ανέμων, αντιθέτως με τα μεταλλικά πτερύγια των σημερινών ανεμογεννητριών.

Ο πύργος θα αποτελείται από τα υπάρχοντα απομεινάρια των ανεμόμυλων, επισκευασμένων η ανακατασκευασμένων ενώ τα πτερύγια με τον δρομέα θα αποτελούνται από πανιά αυξομειωμένης επιφανείας που θα δίνουν την περιστροφική κίνηση του ρότορα και συνάμα στην γεννήτρια, με όλες σχεδόν τις καιρικές συνθήκες

Η αυτόματη και διαδοχική αυξομείωση της επιφάνειας των πανιών, που θα ελέγχεται από ανεμόμετρα και ειδικές ακίδες, θα λειτουργεί έτσι ώστε όταν οι άνεμοι είναι χαμηλής έντασης, τα πανιά θα ανοίγουν διαδοχικά, δίνοντας την κυκλική κίνηση στον ρότορα, αντίθετα όταν οι άνεμοι θα είναι δυνατότεροι τότε τα πανιά θα τυλίγονται αυτόματα και η επιφάνεια τους θα μικραίνει. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται μια σχεδόν σταθερή περιστροφική κίνηση του ρότορα με όλες τις καιρικές συνθήκες. Οι σύγχρονες ανεμογεννήτριες με πολύ δυνατούς ανέμους δεν λειτουργούν λόγω ασφαλείας ενώ με χαμηλή ένταση των ανεμών μένουν ακίνητοι.

Οι μικρές διαστάσεις των πύργων, που ήδη υπάρχουν, οι διαστάσεις και η μορφή των πτερυγίων σχεδιασμένων σύμφωνα με τους παραδοσιακούς ανεμόμυλους αλλά με σύγχρονα υλικά και τα πολύ χαμηλά επίπεδα θορύβου, κάνουν την προτεινόμενη ανεμογεννήτρια να εντάσσεται αρμονικά στο περιβάλλον των νησιών μας.

Οι οικοδομικές εργασίες αποκατάστασης, ανακατασκευής, συντήρησης κλπ. θα απασχολούν τοπικό εργατικό δυναμικό, αντιθέτως με τις μεταλλικές προκατασκευασμένες ανεμογεννήτριες που επιφέρουν οικονομικό όφελος μόνο και αποκλειστικά στις πολυεθνικές εταιρίες.

Windmill rotor 

This project rehabilitates a traditional Greek windmill introducing a new type of rotor with automatically variable sail surface according to the intensity of the wind. The rotor allows the windmill to work in any wind condition optimizing energy production.

https://kastorinis.com/Default.cshtml

Οι ανεμόμυλοι στην Τήνο…

Οι ανεμόμυλοι εμφανίστηκαν στην Τήνο την περίοδο της ενετοκρατίας.

Ο κλασικός ανεμόμυλος έχει στρογγυλό σχήμα, τρία επίπεδα και οχτώ αντένες που συγκρατούν τα τριγωνικά πανιά, ενώ στο θόλο του εντοπίζεται το κινούμενο τμήμα του.

Οι μύλοι, που ξεπερνούσαν τους 100, συνέβαλαν σημαντικά στην οικονομία του νησιού (19ο αι.), αποδίδοντας σημαντικές ποσότητες εξαγώγιμου σιταριού.

Οι τελευταίοι μύλοι εγκαταλείφθηκαν λίγο πριν τη δεκαετία του ’80 και από τότε αποτελούν αξιοθέατα ή μετατράπηκαν σε πρωτότυπες κατοικίες.

Οι ανεμόμυλοι είναι διάσπαρτοι σε όλο το νησί αλλά κατευθυνόμενοι προς τον Πύργο, τα Υστέρνια, την Καρδιανή, τον Ταραμπάδο, τον Κάμπο, τον Κτικάδο σίγουρα θα συναντήσετε αρκετούς και ιδιαίτερα εντυπωσιακούς.

Παράλληλα με τους ανεμόμυλους, λειτουργούσαν και νερόμυλοι σε περιοχές με χείμαρρους (στο Λάζαρο, στο Αγάπη, στην Περάστρα κ.α.).

https://tinosecret.gr/o-milos/

Il mezzosoprano ALEXANDRA GRAVAS a Napoli per la Giornata Mondiale della Lingua Greca 2020. Η Ελληνίδα μεσόφωνος, Alexandra Gravas, στη Νάπολη για την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας 2020

Η διεθνούς φήμης Ελληνίδα μεσόφωνος,

Alexandra Gravas,

σε δυο μήνες και στη Νάπολη 

για την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας 2020

Alexandra Gravas,

Η διεθνούς φήμης Ελληνίδα μεσόφωνος, Alexandra Gravas, έχει εμφανισθεί σε Γερμανία, Mεγάλη Βρετανία, Βέλγιο, Αυστρία, Ισπανία, Σουηδία, Ολλανδία, Ελλάδα, Κύπρο, Τουρκία, Μαλαισία, Η.Π.Α., Καναδά, Ουγγαρία, Ιαπωνία, Ισραήλ, Βραζιλία, Χιλή, Μεξικό, Κίνα, Λίβανο και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σε μεγάλα θέατρα και κορυφαίες παραστάσεις.

Η διακριτική χροιά της φωνής της έχει εντυπωσιάσει βαθειά το κοινό, μουσικολόγους και μουσικοκριτικούς, οι οποίοι έχουν εκφραστεί με ενθουσιασμό για τις ερμηνείες της. 

Με την Ελλάδα πάντα στην καρδιά της, στις συναυλίες της ανά τον κόσμο, αφιερώνει πάντα ένα κομμάτι των προγραμμάτων της στην Ελληνική μουσική δημιουργία. Συμμετείχε, πλάι στον μεγάλο συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, σε συμφωνικές συναυλίες του, στην Γερμανία και την Αγγλία. Αποκορύφωμα τις συνεργασίας τους είναι η ηχογράφηση του συμφωνικού τραγουδιού RAVEN σε ποίηση Γιώργoυ Σεφέρη που κυκλοφορεί διεθνώς σε CD. Το καινούριο της CD SONGBOOK 2 # discoveries κυκλοφόρησε πρόσφατα και πανελλαδικά με μεγάλη επιτυχία.  

Το 2017 βραβεύτηκε άπω την UNESCO Ελλάδος για την προσφορά της στην Τέχνη.

“Η Αλεξάνδρα γνωρίζει πως πρόκειται για επικοινωνία, και θέτει ως στόχο της το να επικοινωνεί μαζί με όλους εμάς, περιφρονώντας τα εμπόδια λόγω γλώσσας και κουλτούρας που ο κόσμος σκληρά σκόρπισε στο δρόμο μας ... Έχω την αίσθηση πως η μουσική δεν έρχεται από αυτήν αλλά διαμέσου της, από κάποια άλλη διάσταση. Είναι μια από αυτούς που «επιλέχθηκαν» για να δώσουν στο κόσμο ένα νέο μήνυμα.“ Louis de Bernières (Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλλι)

GREECE IN POETRY AND MUSIC/ Program

PART ONE/ Constantine P. Cavafy 

1863-1933

Dimitri Mitropoulos (1896-1960) (in Greek)

Έτσι πολύ ατένισα (Pedale) (So much I’ve gazed)

from the song cycle 14 Inventions (Ποιήματα ηδονιστικά) for voice and piano  

Manos Hadjidakis (1925-1994) (in Greek)

Μέρες του 1903 (Days of 1903)

from the 11-song cycle Ο Μεγάλος Ερωτικός (The Great Erotic) 

Ned Rorem (1923) (in English)

Waiting for the Barbarians (Περιμένοντας τους βαρβάρους) 

(tr. by the composer) from the cycle Another Sleep 

Christian Boissel (1951) (in French)

Alexandrie/ Φωνές (Voices)

From the 14-movement suite Adieu Alexandrie (1998), 

David Gompper (1954) (in English)

Return/Far Off (Επέστρεφε/Μακρυά)

from the song cycle: Shades of Love (2003) 

(tr. Keeley/Sherrard and Rae Dalven)

Pantelis Palamidis (1954) (in Spanish)

Vuelve (Επέστρεφε)/Come back            

Lejos (Μακρυά)/Far Off            

Calliope Tsoupaki (1963): Far Off (Μακρυά) (in Greek)

from The Face of Love, a song cycle of 9 Greek songs 

for alto soprano and piano.

Elies Monxolí Cerveró: ITACA (reduction by the composer) (in Spanish)

first song in the cycle "La Luz de Itaca - La Llum d'Itaca - To Phos tis Ithakis" 

Interval 

           

Part two/ Gatsos/ Seferis/ Ritsos/ Elytis

Sappho, between 630 and 612 bc; † around 570 bc)

Κέλομαί σε Γογγύλα by Manos Hadjidakis (1924-1994)

Myrtiotissa  (Theoni Drakopoulou) (1885-1968)

Σ' αγαπώ by (I love you) by Manos Hadjidakis

Odysseas Elytis (1911-1996)

Μαρίνα (Marina) by Mikis Theodorakis (*1925)

Yannis Ritsos (1909-1990)

from the song cycle Επιτάφιος (Epitaph) by Mikis Theodorakis

Πού πέταξε τ' αγόρι μου (Where has my boy flown to)

Μέρα Μαγιού (One day in May)

Georgios Seferis (1900-1971)

from the song cycle
Eπιφάνεια (Epiphany) by Mikis Theodorakis (1925)

Άρνηση (Στο περιγιάλι το κρυφό) (Denial)

Κράτησα τη ζωή μου (I was holding my life)

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές (Inside the sea caves)

Nikos Gatsos (1911-1992)

all songs by Manos Hadjidakis

Τ' αστέρι του βοριά (The star of the North)

Χάρτινο το φεγγαράκι (The paper moon)

Τώρα που πας στην ξενιτιά (Now that you are leaving to the foreign land)

excerpt from  Άξιον Εστί (Dignum Est) by Mikis Theodorakis

Ένα το χελιδόνι  (One swallow)

Της Δικαιοσύνης (Justice)

END

Il mezzosoprano ALEXANDRA GRAVAS celebrerà con noi, a Napoli, la prossima Giornata Mondiale della Lingua Greca 2020. Η Ελληνίδα μεσόφωνος, Alexandra Gravas, στη Νάπολη για την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας 2020

La Comunità Ellenica di Napoli e Campania offrirà, durante la Settimana di Cultura Ellenica (Napoli e Campania, 9-15 febbraio 2020), un grande evento musicale agli studenti, docenti, filelleni e greci della diaspora che hanno preso parte a tutte le manifestazioni precedenti (2016, 2017, 2018 e 2019) e si sono mobilitati fin dal 2014 per pretendere la Giornata Mondiale della Lingua Greca.

Avanti tutta verso la prossima Giornata Mondiale della Lingua Greca 2020.

Il mezzosoprano ALEXANDRA GRAVAS celebrerà con noi la prossima Giornata Mondiale della Lingua Greca.

https://soundcloud.com/alexandra-gravas/omorfi-poli-beautiful-cityles-amants-de-teruel

Η δημοφιλής στο διεθνές μουσικό στερέωμα Ελληνίδα υψίφωνος Αλεξάνδρα Γκράβας θα γιορτάσει στη Νάπολη την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας 2020.

H Ελληνική Κοινότητα της Νάπολης και της Καμπανίας θα προσφέρει μια μεγάλη μουσική εκδήλωση στους μαθητές και καθηγητές των Λυκείων, στην Ομογένεια και στους Φιλέλληνες της Νάπολης που πρωτοστάτησαν στην κινητοποίηση για την καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας από το 2014 και συμμετείχαν κάθε χρόνο στις προηγούμενες πανηγυρικές επετείους στη Νάπολη (2016, 2017, 2018, 2019).

Πρόσω ολοταχώς για την προσεχή Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας 2020.

Η λυρική υψίφωνος Αλεξάνδρα Γκράβας θα τιμήσει όλους όσους συνεισέφεραν σε αυτήν την τιτάνεια προσπάθεια σε ένα ρεσιτάλ που θα δώσει στη Νάπολη στα πλαίσια της Εβδομάδας Ελληνικού Πολιτισμού (9/15 Φεβρουαρίου 2020).

ITACA, Alexandra Gravas, Cavafy

https://soundcloud.com/alexandra-gravas/omorfi-poli-beautiful-cityles-amants-de-teruel

Avanti tutta verso la prossima Giornata Mondiale della Lingua Greca 2020. Alcune foto dalla presentazione della proposta dell'istituzione della Giornata al Parlamento Ellenico nel 2014 e dalle precedenti manifestazioni a Napoli (2016, 2017, 2018 e 2019). Πρόσω ολοταχώς για την προσεχή Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας 2020. Φωτογραφίες από την παρουσίαση, το 2014, στην Βουλή των Ελλήνων της πρότασης για την θέσπιση της Παγκόσμιας Ημέρας και από τις προηγούμενες εκδηλώσεις στη Νάπολη (2016, 2017, 2018 και 2019).

Manuela Pellegrino: Il griko, una lingua minoritaria, una risorsa culturale, un'eredità da preservare

https://www.italiani.it/griko-una-lingua-antica-ce-ne-parla-l-antropologa-pellegrino/

“Mio padre mi diceva che sono “n’alberu de volìa capisutta” – un ulivo capovolto – le radici sono forti ma viaggiano. Non che fossi infelice a Zollino, ma sin da ragazzina mi incuriosiva scoprire come vivessero gli altri, come vedessero la vita. Mi sono laureata in lingue a Lecce”. Esordisce così Manuela Pellegrino, antropologa esperta di griko con master e dottorato in antropologia presso l’University College of London. Nel suo percorso ha insegnato antropologia all’università Brunel di Londra. Attualmente borsista presso il Centro di Studi Ellenici (CHS, Harvard) di Washington con un progetto sui movimenti di protesta contro le crisi ambientali che affliggono il Salento e la Grecia. Insieme a lei faremo un ‘viaggio’ alla scoperta di questa importante minoranza linguistica da tutelare.

Manuela il griko è “una lingua che muore o un monumento che vive”?

Il Griko non muore nonostante la cronaca della sua morte annunciata sin da quando fu ‘scoperto’ dai linguisti nel diciannovesimo secolo. Le lingue non sono persone che muoiono, né specie da proteggere. Queste metafore applicate alle lingue sono fuorvianti, offuscano le dinamiche sociali che portano le persone, attraverso scelte travagliate, a non parlarle/insegnarle ai propri figli. Io mi occupo di ideologie linguistiche, delle idee, visioni, concezioni, percezioni, sentimenti che le persone manifestano rispetto al griko, nello specifico.

È chiaro che queste sono molteplici, che cambiano nel tempo, interagendo con la realtà circostante. Ci sarebbe tanto da aggiungere, ma arrivo al riferimento al griko “come monumento vivente dell’ Ellenismo”. I miei amici greci appassionati di griko lo definiscono spesso così “ena zondanò mnimio tu Ellinismù”. Per molti di loro il fatto che il griko sia ‘sopravvissuto’ per un millennio o millenni diventa la prova del valore dell’ellenismo, ragione di orgoglio nazionale.

Montinaro sostiene che “quasi certamente il bilinguismo è stato lo strumento che ha permesso al griko di resistere nel tempo”. Cosa significa?

Molti pensano erroneamente che ogni stato-nazione moderno abbia sempre avuto una lingua. Montinaro ricorda giustamente il fenomeno del bilinguismo; il linguista Fanciullo parla di convivenza, di simbiosi di greco/latino prima e griko/dialetto romanzo dal periodo bizantino (bilinguismo storico). Con questo non s’ intende però un uso diffuso, indifferenziato delle due lingue, tantomeno che tutti fossero bilingue. Sicuramente il prolungato contatto ha portato le due lingue ad influenzarsi reciprocamente. Pensa che il griko veniva erroneamente definito ‘bastardo’ proprio a causa dell’influenza del dialetto.

Quando le comunicazioni tra paesi migliorarono a partire dal XIX secolo chi parlava griko fu portato a imparare e usare sempre più il dialetto. Così si arriva all’espressione “gente cu doi lingue” trasformatasi poi nello stereotipo “gente cu doi lingue e cu doi facce”, gente di cui non ‘fidarsi’. I bilingue sono stati portati a pensare che parlare e/o insegnare ai figli due lingue fosse negativo. Oggi l’ideologia che celebra la diversità linguistica sta portando alla riappropriazione positiva dell’espressione ‘gente cu doi lingue’. 

Manuela sei un’antropologa nota nel tuo campo. Ma al di là dei tuoi studi, come ti è stato trasmesso il griko e cosa rappresenta per te?

In realtà sono diventata antropologa per raccontare la storia del griko, prima di tutto a me stessa. L’antropologia è stata uno strumento, ma il griko rimane innanzitutto la voce di persone che amo. Pensa che già quando frequentavo le scuole medie trascrivevo le frasi che diceva mia nonna Lavretàna che viveva lunghi periodi con noi. I miei genitori lo usavano solo quando non volevano essere capiti da noi figlie; questi episodi sono comuni a tanti.

Ricordo tuttavia che torturavo mio padre alla ricerca delle ‘regole’ del griko, imitando il libro di testo di francese. L’ho poi imparato da adulta, con i miei giovani vecchietti –la Ndata Marianna, l’Antiminu – e con i miei. Poi è chiaro, completavo studiandolo anche sulle varie grammatiche. Da oltre un decennio, da antropologa, scrivo di griko, della sua gente, lo porto con me parlandone in giro per il mondo ai convegni. Ma per viverlo mi basta respirarlo, parlarlo con i miei vecchietti, con gli appassionati di Griko, ma anche scrivendo poesie e racconti, recitando in griko.

Ci sveli un detto, una frase, un canto o una poesia che hai sentito spesso in famiglia o che ti piace particolarmente?

Ti svelo una poesia che mio padre Niceta (che ci ha lasciati nel 2014) ha dedicato a sua madre, alla nonna Lavrètana quando è morta (all’età di 104 anni). Racconta della sua tristezza mentre passa davanti alla casa materna. Dice che a volte gli sembra di vedere la porta aperta, di vedere sua madre con un bambino tra le braccia e che così la sua anima smette di essere triste. Iavènno sti strada/ panta prikò/ jatì ‘e’ torò/ ‘i’ mànammu/ echi tosso cerò/ kamìa forà torò/ ‘i’ porta anittì/ mu fènete ka torò/ ‘i’ mànamu/ sta chèria ena petì/ ce i scichèddamu/ ‘en ene pleo’ prikì/.

Come potrà continuare a vivere il griko?

Le lingue si respirano, vivono attraverso le persone; le persone vivono con il griko. Lo fanno parlando, scrivendo, recitando, cantando in lingua, anche discutendo su come si dica qualcosa o come sia meglio scriverla. Il griko è arrivato a noi anche grazie all’attività di documentazione dei cultori e appassionati; ognuno dei nostri paesini ne conta, anche se hanno contribuito in modi e tempi diversi. Ci è arrivato attraverso le loro poesie, la musica. Nessuno può negare che oggi il griko ‘sopravvive’ come lingua di comunicazione per una minoranza nella minoranza, ma è anche una risorsa culturale.

E’ strumento di relazioni culturali, oltre i confini locali. Ci si riavvicina al griko col tempo, ognuno con il proprio, per una sorta di eco affettiva. C’è poi chi si avvicina per curiosità intellettuale, chi per bisogno di identificarsi. Oggigiorno c’è un interesse diffuso per le lingue minoritarie, incuriosiscono. Mi auguro che nessuno cada in trappole vecchie che porterebbero alla sua mercificazione, e/o ad una rappresentazione falsata della realtà. Lasciamo che il griko ri-suoni, come sa fare i glossa pu simèni!

Ci sono dei progetti di salvaguardia del griko?

Singoli cultori e appassionati si sono sempre occupati di griko, le associazioni già dagli anni settanta. Con la legge nazionale 482 del 1999 e quella regionale del 2012, i progetti si sono moltiplicati. Ma cosa significhi ‘salvaguardare’ il griko o come farlo, è oggetto di accesi dibattiti (ideologici). Si discute su chi detenga l’autorità sul griko e come definirla; come insegnarlo, come scriverlo/trascriverlo, se e come arricchire il suo vocabolario. Chi lo scrive viene accusato di non parlarlo, chi lo parla viene ripre

so se non è madrelingua. Insomma, il griko unisce, ma può anche dividere purtroppo, accendendo campanilismi, invidie, conflitti sull’accesso alle risorse – materiali e simboliche – che offre.

Autore: Antonella Marchisella

Antonella Marchisella è autrice di vari libri: manuali, raccolte di racconti e poesie, monologhi, saggi. Tra gli autori vincitori di vari concorsi di poesia, alcuni suoi testi sono pubblicati anche in antologie poetiche di autori vari. Nel 2018 è coautrice di un libro sul terrorismo e la sicurezza in cui hanno partecipato alcuni tra i massimi vertici della sicurezza italiana ed esperti di settore stranieri. Di lunga formazione umanistica, ha conseguito un Master in italiano per stranieri L2 e ha frequentato corsi in Mediazione Interculturale. Appassionata di lingua italiana, minoranze linguistiche e di beni culturali.