Όταν μας αφήνουν φίλοι και συνοδοιπόροι, τον πόνο απαλύνει η ανάμνηση των στιγμών που ζήσαμε μαζί, όλα όσα ελπίσαμε, προσπαθήσαμε και κάναμε στην κοινή πορεία μας.
Πριν ένα μήνα μας άφησε ο Γιώργος Κουντούρης, για πολλά χρόνια δραστήριος πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητος Νεαπόλεως και Καμπανίας και στη συνέχεια πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων και Αδελφοτήτων Ιταλίας με αξιόλογο έργο στο μετερίζι της Ομογένειας.
Η προβολή της πολιτιστικής ταυτότητας της Ομογένειας και η ενίσχυση του ρόλου της στην Ιταλία αποτέλεσε τον κεντρικό πυλώνα της θητείας του.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην προεδρία της Ομοσπονδίας είχε διοργανώσει τον Δεκέμβριο του 2004 ένα σημαντικό διεθνές συνέδριο στο Παλέρμο με θέμα τη ¨Διδασκαλία και διάδοση της Νεοελληνικής γλώσσας στην Ιταλία¨.
Τα Πρακτικά του Συνεδρίου εκδόθηκαν στο 8ο τεύχος του 2007 των Ελληνικών Μηνυμάτων, περιοδικού συγγράμματος της Ελληνικής Κοινότητος.
Παραθέτω μερικές γραμμές από την ομιλία του στο άνοιγμα του συνεδρίου:
Στόχος του Συνεδρίου είναι να προβάλει το πρόβλημα της γλώσσας. Κανείς δεν διαθέτει από μόνος του τη συνταγή για να βελτιωθεί η κατάσταση και “υγεία” της γλώσσας μας στο εξωτερικό. Εντούτοις πιστεύω ότι όλοι μας κάτι μπορούμε να προσφέρουμε. Αυτό είναι το ζητούμενο του Συνεδρίου: Τι μπορούμε να κάνουμε για να διαδώσουμε τη γλώσσα μας, ώστε οι Ομογενείς της δεύτερης και τρίτης γενιάς να συνεχίσουν να μιλούν την γλώσσα των γονιών τους; Διότι εμείς δεν θέλουμε να καταντήσουν σαν τους Ποσειδωνιάτες του Καβάφη. Ευελπιστώ ότι αυτό το Συνέδριο θα αποτελέσει το έναυσμα ενός ευρύτερου προβληματισμού.

















































