Πίνοντας καφέ γκρέκο στη σκιά του Βεζούβιου

     Περιμένοντας με ανυπομονησία να παραλάβω με το ταχυδρομείο ένα δέμα με ελληνικό καφέ που μου έστειλε ο ευγενικός και διαδικτυακός φίλος Γιάννης Κόκκινος και διαβάζοντας χθες για την ανακάλυψη νέων εγγράφων σχετικά με την αυτοκτονία του γιου της πριγκίπισσας Σίσσυ σκέφτηκα να γράψω δύο λόγια για την σχέση του καφέ με την Νάπολι και την Ελλάδα.

         Πολύ συχνά οι ιστορίες των αυτοεξόριστων Ελλήνων χάνονται εύκολα στη λήθη, λόγω της απομόνωσης, για αυτό καλό είναι πίνοντας ένα φλιτζάνι καφέ να τις αφηγούμαστε και να τις καταγράφουμε. Ευτυχώς εδώ στη Καμπανία ο ιστορικός και πανεπιστημιακός καθηγητής Γιάννης Κορίνθιος έχει αφιερώσει την ζωή του στην έρευνα της ιστορίας του ελληνισμού της Ιταλίας προσφέροντας ένα έργο μοναδικό.

         Με τη νοερή γεύση του καφέ στο στόμα, η σκέψη μου πηγαίνει στη συμπαθέστατη και γνωστή για το φιλανθρωπικό της έργο, πριγκίπισσα Λίβια Ντεβέρα, η τελευταία των Αραγονιδών της Νάπολης, που λίγο καιρό πριν πεθάνει χάρισε σε έναν φίλο και αγοραστή του πατρικού σπιτιού της τα λιγοστά απομεινάρια ενός περίεργου κινέζικου σερβίτσιου, των αρχών του 1700, διακοσμημένο με τον πάνω στα σύννεφα κεραυνοφόρο Δία. Αυτό που μου έκανε αμέσως εντύπωση, πέρα από τα διασκεδαστικώς κινέζικα χαρακτηριστικά του Δία είναι ότι το σερβίτσιο ήταν για τσάι, καφέ γκρέκο και σακέ ενώ μέρος ενός πανομοιότυπου σερβίτσιου είχα παρατηρήσει στο μουσείο ασιατικής τέχνης της Κέρκυρας. Παρόλο που πιθανώς είναι σύμπτωση, το γεγονός ότι ο παππούς του πρίγκιπα Ντεβέρα των Αραγονιδών έπινε τον καφέ του παρέα με τον Αντόνιο Λάνντι ενός εκ των δύο Ιταλών αρχιτεκτόνων της βασιλικής έπαυλης του Αχιλλείου στην Κέρκυρα, μου φέρνει στην φαντασία μου την εικόνα ενός κιβωτίου με τα κινέζικα σερβίτσια στα αμπάρια ενός πλοίου να καταφτάνει στα μέσα του δεκάτου ογδόου αιώνα στο λιμάνι της Νάπολης. Ποιος μας απαγορεύει να υποθέσουμε ότι ο αρχιτέκτονας του Αχιλλείου δεν μετέφερε δύο με τρεις δεκαετίες αργότερα μέρος των κινεζικών σερβίτσιων μαζί με άλλα έπιπλα στην Κέρκυρα για την επίπλωση της βασιλικής έπαυλης της Σίσσυ;

         Πέρα από τις γοητευτικές μας υποθέσεις, η ιστορία έχει καταγράψει ανά τους αιώνες τη στενή σχέση Νάπολης και Ελλήνων. Το 1481 ένας στολίσκος του μετέπειτα βασιλιά της Νάπολης Φερδινάνδου δευτέρου των Αραγονιδών, θα φυγαδεύσει τον κορωναίο οπλαρχηγό Κροκόδειλο Κλαδά και θα τον μεταφέρει στη Νάπολι, πριν του δώσει στρατό για να υποστηρίξει την εξέγερση στην Ήπειρο. Τριάντα χρόνια μετά, χιλιάδες Έλληνες της Κωνσταντινούπολης θα φτάσουν στη ισπανοκρατούμενη Νάπολι φέρνοντας μαζί τους την συνήθεια να πίνουν ένα αραβικό αφέψημα που το ονόμαζαν καφέ από το χρώμα του. Αμέσως άνοιξαν καφενεία όπου Έλληνες, Αλβανοί, Ισπανοί και Ναπολιτάνοι έπιναν αυτό που στην Ιταλία ήτανε πλέον γνωστό ως καφέ γκρέκο και συνωμοτούσαν ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Τα πρώτα χρόνια του 1600 όταν ο αρχιεπίσκοπος της Βενετίας θα απαγορεύσει τον καφέ γκρέκο ως αφέψημα διαβολεμένο και αιρετικό, αφού το πίνανε και οι μουσουλμάνοι, ο κόσμος θα στραφεί στον πάπα Κλεμέντε τον όγδοο ο οποίος, παρόλο είχε καταδικάσει τον φιλόσοφο Τζιορντάνο Μπρούνο στην πυρά, αποφασίζοντας να φανεί διαλλακτικός θα βαπτίσει επίσημα τον καφέ για να τον εκχριστιανίσει.

         Ο καφές γκρέκο, από την Νάπολι την Βενετία και την Γένοβα θα απλωθεί σε όλη την Ιταλία και θα καταναλώνεται για αιώνες σε δημόσιες καφετέριες ενώ οι ευγενείς της Νάπολης θα χτίσουν στους κήπους τους μικρά σπιτάκια ως ιδιωτικές καφετέριες. Αντί με νυμφαία όπως συνηθιζόταν, οι κήποι όπως αυτοί του παλάτσο της βενετσιάνικης πρεσβείας, του παλάτσο των Καράτσολο και των Λαντσελλόττι στολίζονταν πλέον με μικρές νεοκλασικές καφετέριες καθιστώντας την Νάπολι πρωτεύουσα του καφέ γκρέκο. Τώρα πλέον, ακριβώς 500 χρόνια μετά όλες οι ιστορικές καφετέριες έχουν χαθεί στην λήθη, με μία μόνο του 1760 να έχει απομείνει στη Ρώμη.

   Από τη σκιά του Βεζούβιου, Τηλέμαχος Πατέρης.

http://grcoffee.gr/%cf%80%ce%af%ce%bd%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%86%ce%ad-%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%ad%ce%ba%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%b7-%cf%83%ce%ba%ce%b9%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b2%ce%b5%ce%b6%ce%bf/

Πηγές

-Jannis Korinthios, I greci di Napoli e del Meridione d’Italia dal XV al XX secolo, AM&DEdizioni, Cagliari 2012

-Στρατιωτική Ιστορία, Κροκόδειλος Κλαδάς: Η ηρωική του δράση στη Μάνη και τη Χιμάρα,Βαρσάμη Δ., τεύχος 102, εκδόσεις ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ, Φεβρουάριος 2005

-Επίσης συμπεράσματα από προσωπική έρευνα στη πόλη της Νάπολης και στο διαδίκτυο,συμβατές αναφορές ιστορικών όπως του Κωνσταντίνου Σάθα και μαρτυρίες της πριγκίπισσας

Λίβιας Ντεβέρα των Αραγονιδών

Arrivarono qui tanto tempo fa e sono ancora qui, per nostra fortuna

COMMERCIO, NAVI, PROFESSIONI: ESISTE UNA CAMPANIA ELLENICA

• Giovedì, 16 Luglio 2015
•  Angela Iolanda
• 
  

E' possibile immaginare una Ue senza Grecia? Che cosa vuol dire per l’Europa rinunciare alla presenza, tra i suoi partner, di Atene? Sono interrogativi che, in queste ore, rimbalzano in tutte le capitali del continente, ma che a Napoli hanno un peso forse maggiore. Quando si dice “Napoli greca” alludendo alle origini ellenistiche della città - riconoscibilissime tuttora nel suo impianto urbanistico e nella struttura della sua lingua - non si è infatti detto ancora nulla. Anzi, rischia di essere fuorviante. Quella dei rapporti tra Napoli e la Grecia è una trama che percorre tra alti e bassi l’intera storia della città, e arriva fino a oggi; e che anzi, proprio in quesi ultimi anni, sembra affievolirsi, spiega Yannis Korinthios, docente all’Università di Cosenza e presidente della Federazione delle Comunità greche in Italia (dopo aver fondato e presieduto per 20 anni la Comunità ellenica di Napoli e della Campania). Una storia, ricorda ancora Korinthios, che si intensifica in misura esponenziale a partire dal ‘500, allorché oltre cinquemila uomini d’arme greci, su invito del viceré Pedro di Toledo, si trasferiscono a Napoli dando vita al primo cospicuo nucleo della comunità ellenica in città. Quella comunità finirà per intrecciarsi in maniera così fitta con il tessuto urbano napoletano che, a distanza di secoli, risulta difficile rintracciare i fili di storie familiari e d’impresa di sicura provenienza ellenistica, sebbene abbia lasciato tracce di grande rilievo storico, artistico, religioso e imprenditoriale. E oggi? Quanti sono i greci stabilmente insediati a Napoli e in Campania? E in quali settori sono attivi? Esiste una mappa della presenza ellenica in Campania, e delle aree produttive e culturali nelle quali essa incide? Chi sono i greci della Campania? “In maggioranza si tratta di professionisti che hanno fatto carriera in città, dopo essersi laureati in ingegneria, architettura o medicina” dice Jolanda Capriglione, ex dirigente nazionale della Cgil (di cui ha presieduto l’Ufficio per i rapporti internazionali e la Lega per i diritti dei popoli). Capriglione conosce bene quel mondo di ex studenti greci, approdati, a partire dagli anni Sessanta, a Napoli - quando la sua Università costituiva un polo di grande attrazione per i giovani del Mediterraneo - e fattisi strada nelle professioni e negli affari, soprattutto in campo armatoriale. Non è un caso che si debba a Capriglione la fondazione a Napoli, oltre 30 anni fa, dell’Associazione degli studenti greci. Docente (tra l’altro) di Estetica alla Seconda Università, l’ex sindacalista è presidente di un’associazione internazionale della poesia intitolata a Kostantino Kavafis, e ha avuto modo di seguire l’evoluzione, negli ultimi decenni, della comunità greca in Campania. Quel flusso di partenze e arrivi, impetuoso ancora negli anni Settanta, è andato via via assottigliandosi fino a spegnersi quasi del tutto all’inizio degli anni Novanta. “Colpa - spiega lei - della declinante capacità di attrazione dell’Italia. Oggi i giovani greci preferiscono rivolgersi alle Università di Paesi dove la vita costa meno, come dimostra il fortissimo calo di iscrizioni straniere negli atenei italiani negli ultimi dieci anni”. E tuttavia, conferma Paul Kyprianou, presidente della Comunità Ellenica di Napoli e Campania, resta saldissimo il rapporto con la città: tant’è che non più tardi di un mese fa è stata inaugurata, nella Sala Filangieri dell’Archivio di Stato di Napoli, una mostra documentaria, iconografica e bibliografica di eccezionale valore storico che ha per titolo, appunto, “Greci in Campania: 500 anni di storia”, curata da Jannis Korinthios. Un appuntamento che ha avuto, tra le altre conseguenze, quella di un accordo con il Comune di Napoli perché venisse restituita alla città, con la denominazione originaria, via dei Greci, la strada su cui si affaccia la Chiesa Greca, di fronte alla Questura: ed entrambe, via e chiesa, realizzate durante il vicereame spagnolo, alla metà del ‘500. Quella chiesa gentilizia fu fondata da Tommaso Paleologo, erede al trono di Bisanzio, fuggito dalla Grecia, e donata dai discendenti alla chiesa greca. Che cosa resta, dunque, di una storia che, nel corso degli ultimi duecento anni (con la parentesi negativa del fascismo) ha portato ancora, in Campania, greci affermatisi, di volta in volta, come pittori, poi come orefici e argentieri, quindi come caffettieri (sono stati gli ellenici a imporre il caffè a Napoli) e cappottari, e infine come uomini d’affari nel campo del commercio, della finanza e della navigazione? “Non molto - afferma Korithios - sebbene nella regione si contino almeno tremila famiglie greche di seconda o terza o addirittura quarta generazione”. Famiglie che tuttavia hanno lasciato un segno nella storia imprenditoriale della città e che, in parte, innervano ancora l’economia locale: come quella dei Focas: che con Giorgio, titolare di una famosa agenzia di cambio in via Depretis, ha dominato, per gran parte del secolo scorso, il mondo della borsa napoletana. O dei Tomasos, ancora oggi protagonisti di primo piano nel mondo armatoriale, con la TTT Lines (Tomasos Transport Tourism), e un cui esponente, Alexandros, amministratore delegato di Mediterranea, è il console onorario della Grecia a Napoli, come i Typaldos, i quali per oltre un secolo, a partire dall’unità d’Italia, hanno rappresentato Atene a Napoli, e la cui compagnia di navigazione greca, la Typaldos Lines, è tra i principali protagonisti mondiali dello shipping; o come i Roidi, la cui società, la Andrea H. Roidi sas svolge'attività di intermediazione con l'estero di legumi, cereali, foraggi e frutta.

http://ildenaro.it/imprese-e-mercati/168-imprese-e-mercati/29937/commercio-navi-professioni-esiste-una-campania-ellenica

Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν μπορεί να υποκύψει σε τέτοιες απαιτήσεις

Υποθήκη <<πολύτιμων ελληνικών περιουσιακών στοιχείων ύψους 50 δις>> ώστε να ιδιωτικοποιηθούν και να χρησιμοποιηθούν για την μείωση του χρέους, ζητήσανε οι εταίροι μας στο σημερινό Eurogroup. 

Συγκεκριμένα  ζητούν την υποθήκη των αρχαιολογικών χώρων (Παρθενώνας!) και των νησιών και τις υποθηκεύσεις των υδρογονανθράκων του Αιγαίου.
Αυτό το σχέδιο κυκλοφόρησε εγγράφως στο πλαίσιο του σημερινού Eurogroup για την Ελλάδα, όπως άκουσα στο Δελτίο Ειδήσεων RAI3 της Ιταλίας πριν από λίγο.

Η Ελληνική Κυβέρνηση οφείλει να αντιταχτεί σε ένα τέτοιο σενάριο.

La congiura di Wolfgang Schäuble e l'umiliazione del popolo greco H συνωμοσία του Wolfgang Schäuble και η ταπείνωση των Ελλήνων

Quousque tandem abutere, Wolfgang Schäuble , patientia nostra?

Quamdiu etiam furor iste tuus nos eludet?

Quem ad finem sese effrenata iactabit audacia?

Fino a quando la Germania continuerà ad umiliare il popolo greco e il governo greco?

Quanto a lungo ancora codesta folle e pericolosa egemonia si prenderà gioco di noi europei? 

Fino a che punto si spingerà la sfrenata audacia di Wolfgang Schäuble?".

L'Europa è in un vicolo cieco.

Basta!

Μέχρι πότε η Γερμανία θα συνεχίζει να ταπεινώνει τον Ελληνικό Λαό και την κυβέρνηση της Ελλάδος;

Μέχρι πότε αυτή η παραφροσύνη και αδιαλλαξία θα κυβερνά τις τύχες των λαών της Ευρώπης;

Μέχρι πού θα φτάσει η ανεξέλεγκτη τόλμη του Wolfgang Schäuble;

Είναι πρώτη φορά που βλέπω τη χώρα μου τόσο ταπεινωμένη. 

Δεν το μπορώ.

Είναι αυτή η Ευρώπη που θέλουμε;

Μέχρι πότε θα ανεχόμαστε αυτή την ταπείνωση αυτών των ανισόρροπων και την αδιάλλακτη εμμονή τους στην παραφροσύνη τους;

Μέχρι πότε θα σκύβουμε το κεφάλι σε αυτούς τους παράφρονες που θέλουν να μας εξοντώσουν;

Η Ευρώπη είναι σε αδιέξοδο, οι μάσκες έπεσαν.

Δεν μπορούμε να τρέφουμε ακόμα ψευδαισθήσεις.

Καλά θα κάνουμε να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα.

Ως εδώ και μη παρέκει!

Marino Niola: Europa meno Grecia uguale zero

Europa meno Grecia uguale a zero.

Si tratta della gestione di un capitale simbolico, culturale, storico, mitico e perfino linguistico. Che ci ha fatti diventare quello che siamo oggi.

In ogni caso resta il fatto inoppugnabile che, a fronte del debito che Atene ha nei confronti dell'Unione, esiste il debito incalcolabile che l'Europa ha nei confronti della Grecia. Di cui è figlia sempre più degenere e irriconoscente. l'Ellade è l'aurora dell'Occidente. Per Massimo Cacciari la Grecia è la nostra migliore patria.

Parafrasando Metternich, il cancelliere austriaco che definì l'Italia una semplice espressione geografica, si può dire che l'Europa è diventata una semplice espressione finanziaria, di cui è difficile sentirsi figli. Al massimo debitori.

Il venerdì di Repubblica, 10 luglio 2015, p.59

Atene chiama! A Napoli flash mob di solidarietà per la Grecia

A Napoli, come in altre città italiane, si è tenuta una manifestazione di solidarietà nei confronti della Grecia, contro l'austerity imposta dalla Troika e la decisione della BCE di non accettare più titoli di stato greci come garanzia per ottenere liquidità. Leggi su: http://www.roadtvitalia.it/cronaca/at...

Atene chiama! e Napoli, insieme a molte altre città italiane, risponde. Si è tenuto ieri pomeriggio, presso largo Enrico Berlinguer a via Roma, un Flash Mob di solidarietà nei confronti della Grecia.

Le “pressioni” della Troika.

Associazioni e movimenti politici si sono dati appuntamento per esprimere il proprio sostegno al governo e al popolo greco che ha detto no alle politiche di austerità promosse da BCE e FMI ma che rischia il tracollo visto che proprio la BCE ha deciso di non accettare più i titoli di stato come garanzia per dare liquidità alle banche greche. Decisione che è vista come il tentativo di imporre quelle misure di austerity che appunto il governo di Alex Tsipras ha deciso di non attuare.

Scelta la speranza.

“Il 25 gennaio i greci hanno scelto la speranza, la speranza di un’Europa diversa da quella che vuole il mondo della finanza. Siamo riconoscenti agli italiani che hanno deciso di essere vicini a noi” dichiara Jannis Korinthios, Presidente dalla federazione delle comunità elleniche in Italia. “Siamo vicini alla Grecia, perché in fondo anche noi stiamo combattendo la stessa battaglia. Le riforme che si stanno attuando in questo momento nel nostro paese sono figlie dello stesso “ricatto” a cui è sottoposta la Grecia, e servono a pagare un debito che non spetta a noi saldare” aggiunge uno dei rappresentanti delle realtà scese in piazza.

Seguici su Facebook: http://www.facebook.com/roadtv
Seguici su Twitter con @roadtv e l'ashtag #roadtv
Siamo anche su Instagram come roadtv
CONTATTI direzione@roadtvitalia.it
redazione@roadtvitalia.it
segnalazioni@roadtvitalia.it
© Copyright roadtvitalia.it - Tutti i diritti sul video sono riservati.