ΤΑ ΚΕΛΛΙΑ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ

ΤΑ ΚΕΛΛΙΑ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ
Και στα Κελλιά με χρώματα άσπρα και ήλιο μεθούν

venerdì 15 giugno 2018

Ο Τσίπρας αποδεικνύεται ένας Δώσων. Το προηγούμενο έχει δημιουργηθεί: η νομιμοποίηση της ύπαρξης μακεδονικού έθνους και μακεδονικής γλώσσας. Το Μακεδονικό έθνος έχει προστεθεί στην κοινωνία των εθνών της ανθρωπότητος.

15.6.2018 / ΣΤAΘΗΣ Σ.
Σε ποια γλώσσα ομιλεί η λογική;


 http://www.topontiki.gr/article/277522/se-poia-glossa-omilei-i-logiki

«Η συμφωνία είναι βιώσιμη», το χρέος πάει για «βιώσιμο», η καθαρή έξοδος θα είναι «βιώσιμη» – στο τέλος οι νεκροθάφτες σ’ αυτήν τη χώρα θα ζουν με επιδόματα της κυρίας Θεανώς Φωτίου.
Κατά τα άλλα, όλα πάνε καλά. Η Ν.Δ. είχε αναγνωρίσει τη Μακεδονική γλώσσα από το 1977, τι να σου κάνει τώρα κι ο κ. Τζανακόπουλος; Όμως ας αφήσουμε τις αστειότητες (σημειώνοντας μόνον ένα: ως συνήθως η κυβέρνηση, και με τη συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ, επιδόθηκε στο κυνήγι της πρώτης εντύπωσης. Τώρα βγαίνουν ένα - ένα τα φυστίκια) – αλλά ούτε αυτό είναι το ουσιώδες. Ούτε καν η ίδια η συμφωνία δεν είναι ουσιώδης ως προς τις διακηρυγμένες στοχεύσεις της. 
Αλλού βρίσκεται το ουσιώδες και είναι προφανές, αν επιστρατεύσουμε τη λογική μας. Γιατί οι Αμερικανοί βγάζοντας μπροστά και το ΝΑΤΟ απαίτησαν λύση του (νέου) «Μακεδονικού» προβλήματος εδώ και τώρα; Για να σταθεροποιήσουν (ήτοι να ελέγχουν) τη FYROM; Χλωμό! Την ελέγχουν πλήρως. Στο έδαφος της FYROM υπάρχει η μεγαλύτερη Αμερικανική βάση στην Ευρώπη! Για να αποτρέψουν μήπως μια ενδεχόμενη διείσδυση της ρωσικής επιρροής στην περιοχή; Ακόμα πιο χλωμό – όχι μόνον διότι η ρωσική επιρροή είναι μηδαμινή, αλλά διότι και ο ρωσικός σχεδιασμός για την περιοχή είναι ανάλογος. 
Προσέτι, η πρεμούρα του ΝΑΤΟ να δεχθεί τη FYROM στην αγκαλιά του, είναι ανάλογη των δηλώσεων του Γραμματέα του για την ευόδωση πρώτα, όλων των προαπαιτουμένων. Όσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η αδημονία για την είσοδο χωρών όπως η FYROM ή η Αλβανία κινείται μεταξύ σημειωτόν και ημιανάπαυσης. 
Τι τρέχει λοιπόν και μας τρέχουν οι Αμερικανοί; Μήπως για να σταθεροποιήσουν την περιοχή; Η ανακοίνωση του Βουλγαρικού Υπουργείου Εξωτερικών επ’ ευκαιρία του «Συμφώνου Ζάεφ - Τσίπρα», που περιέχει τις ανησυχίες της Βουλγαρίας για τη σταθερότητα των συνόρων (αλλά και την ενίσχυση της Τουρκικής επιρροής) ιχνηλατεί το επίφοβον των Αμερικανικών επιλογών – μάλιστα μιας Βουλγαρίας περισσότερον φιλοαμερικανικής παρά ποτέ.
Τι συμβαίνει λοιπόν; Ή μάλλον τι έχει ήδη συμβεί; Τι πέτυχαν οι Αμερικανοί που έως τώρα δεν το είχαν στο χέρι; Πέτυχαν το προηγούμενο που η συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ για πρώτη φορά δημιούργησε: τη νομιμοποίηση της ύπαρξης μακεδονικού έθνους και μακεδονικής γλώσσας. Αυτή είναι η θρυαλλίδα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μελλοντικές (εγγύς ή απώτερες) γεωπολιτικές και γεωστρατηγικές επιλογές. Όχι διότι ο ιμπεριαλισμός έχει ανάγκη να επικαλείται τέτοιες νομιμοποιήσεις (αρκεί η ισχύς) για τα έργα του, αλλά έχει τέτοια ανάγκη η προπαγάνδα για να λειτουργεί όπως αναμένεται να λειτουργούν οι «χρυσές λόγχες» (σ.σ.: «χρυσές λόγχες» ονόμαζαν οι Αθηναίοι το χρυσάφι που σκορπούσε ο Φίλιππος στους συμπατριώτες τους, ώστε να καταβάλει την Αθήνα εκ των έσω).

Συμπέρασμα: καμιά ανάγκη δεν είχαν οι ΗΠΑ να σταθεροποιήσουν τη FYROM διά του ΝΑΤΟ (την ελέγχουν πλήρως), ούτε να την… εκπολιτίσουν διά της εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό που επιδίωκαν οι Αμερικανοί και ήδη πέτυχαν είναι να εγγράψουν το «Μακεδονικό» έθνος και τη «Μακεδονική» γλώσσα στο οπλοστάσιο των γεωπολιτικών τους επιλογών.
Δεν έχει πλέον καμιά σημασία, επαναλαμβάνω δεν έχει πια καμιά σημασία, αν η συμφωνία των χρήσιμων Τσίπρα και Ζάεφ συντριβεί στη FYROM ή δεν επικυρωθεί στην Ελλάδα. Ούτε έχει καμιά σημασία αν αυτό το υβρίδιο (τύπου Σχεδίου Ανάν) θα σέρνεται δώθε κείθε ημιθανές ή αν θα βρει τη θέση του στο πάνθεον των «κατασκευών του σωλήνα» της Νέας Τάξης. Καμιά σημασία.
Το προηγούμενο έχει δημιουργηθεί. Το Μακεδονικό έθνος έχει προστεθεί στην κοινωνία των εθνών της ανθρωπότητος.
Δεν έχει καμιά σημασία επίσης αν ο Τσίπρας έχει καταλάβει τι έχει κάνει. Ούτε έχουν καμιά σημασία οι πομφόλυγες του στυλ «παίρνουμε πίσω την ιστορία μας» ή ότι «μπαίνει τέλος στον αλυτρωτισμό». Είναι προπαγάνδα ίσης αξίας με εκείνη που γίνεται για την (αβάσταχτη) ελάφρυνση του χρέους, για την καθαρή έξοδο, τους πλειστηριασμούς και τόσα άλλα.
Ο Τσίπρας αποδεικνύεται ένας Δώσων (σ.σ.: αυτός που δίνει πριν καν του ζητήσουν) εφάμιλλος του περίφημου Αντίγονου του Δώσωνος – αλλά ούτε αυτό έχει σημασία. Οι δίδοντες και παραδίδοντες έρχονται και παρέρχονται, οι λαμβάνοντες όμως και κατέχοντες παραμένουν…
email: stathispontiki@gmail.com
pastedGraphic_1.png



giovedì 14 giugno 2018

ΕΓΚΛΗΜΑ. Ανοίγει μια κερκόπορτα… το προηγούμενο έχει δημιουργηθεί, οι επιδιώξεις της FYROM έχουν κατοχυρωθεί. Είναι οι Μακεδόνες μιας Μακεδονίας που μετά την αρχαιότητα έπαψε να είναι ελληνική. Η FYROM έχει κατοχυρώσει «έθνος» και «γλώσσα».



http://www.topontiki.gr/article/277368/polemos-kai-eirini

14.6.2018 / ΣΤAΘΗΣ Σ.
Πόλεμος και Ειρήνη

  Το πραγματικό όνομα της FYROM είναι ΝΑΤΟ-Μακεδονία.
  Αυτή η δυσλειτουργική συμφωνία που υπαγορεύθηκε στους Τσίπρα - Ζάεφ, δυσλειτουργική όπως το Σχέδιο Ανάν, επαναφέρει στα Βαλκάνια
  το πρόβλημα της «Μακεδονικής Σαλάτας» που χαρακτήριζε την περιοχή κατά την περίοδο που ο τότε «Μεγάλος Ασθενής», η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ήταν στα στερνά της. Αυτή η συμφωνία, αν επικυρωθεί και ζήσει, είναι μια σπαζοκεφαλιά
  που θα παίρνει εκδοχές ανάλογες με τη διαμόρφωση των συσχετισμών ισχύος στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή. Το πρόβλημα λύθηκε, ζήτω το πρόβλημα! Η Τουρκία έχει επανακάμψει στα Βαλκάνια και, με τη συνενοχή των ΗΠΑ και της Γερμανίας, η αναδιαμόρφωση της περιοχής έχει πάρει τον δρόμο της. Σημασία
  δεν έχει πώς θα λέγονται τα σαντζάκια, αρκεί να είναι σαντζάκια. Βιλαέτια και προτεκτοράτα.
  Οι αστειότητες Μακεδόνας παύλα σίτιζεν οφ Νόρθερν Μασεντόνια δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, η δε αποκοπή της μεσαιωνικής (Βυζαντινής) Μακεδονίας απ’ την αρχαία είναι έγκλημα – το ίδιο όπως και η αποκοπή της Μακεδονίας από το παρελθόν της κατά την Τουρκοκρατία. Πρόκειται
  για μια έμμεση παραδοχή ότι κατ’ αυτούς τους αιώνες «στη Μακεδονία ζούσαν άλλοι» καθώς ωραία το γράφουν οι πράκτορες της Νέας Τάξης και όχι και Έλληνες. Αυτή η προσέγγιση που τονίζει την ασυνέχεια του ελληνικού έθνους, παίρνει απ’ αυτήν τη συμφωνία μια βαθιά επινίκια ανάσα.
  Όλα αυτά είναι τερατογενέσεις, που αν η Ελλάδα ήταν ισχυρή θα ήταν θνησιγενείς. Όμως η χώρα μας έχει περιέλθει σε θέση αδυναμίας και οι τυχοδιωκτισμοί στην περιοχή μας βρίσκουν πρόθυμους τυχάρπαστους και αργυρώνητους υποστηρικτές.
  Ο έντιμος συμβιβασμός μιας σύνθετης ονομασίας erga omnes, εκφυλίζεται σε έναν ασκό του Αιόλου, όπου το έθνος και η γλώσσα που πολιτογραφούνται «μακεδονικό» και «μακεδονική» θα λειτουργούν εις βάθος χρόνου κατά το δοκούν των πολεμοκάπηλων. Η (Γερμανική) Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν, ο Τσίπρας τι ακριβώς πανηγυρίζει κι ετοιμάζει πτωχοπροδρομικές φιέστες στις Πρέσπες; Πανηγυρίζει που μια πρωτοβουλγαρική διάλεκτος ή ένα πρωτοσλαβικό ιδίωμα (οι γνώμες διίστανται) αναγνωρίσθηκε ως Μακεδονική - σλαβική γλώσσα; Πανηγυρίζει που οι Μακεδόνες παύλα Μακεδόνες αναγνωρίζονται ως σλαβικό έθνος – επιστρέφοντας έτσι όλοι μας στην εποχή που οι «Μακεδόνες» ως σλαβικό έθνος, ως Βούλγαροι, ως Πανσλαβιστές ακόμα, διεκδίκησαν τη Μακεδονία με τα Κομιτάτα και τους Κομιτατζήδες;
  Βεβαίως, σε καιρό ειρήνης όλα αυτά φαντάζουν ανώδυνα ή το πολύ σαν χύτρες που σιγοβράζουν στο κατώι. Σε καιρούς αναστατώσεων όμως, το κατώι γίνεται πυριτιδαποθήκη και τα απίθανα (όπως ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας) πιθανά.
  Η συγκυρία τώρα εξετάζει αν ο Τσίπρας, φερ’ ειπείν, διαθέτει στη Βουλή τη Δεδηλωμένη επί του προκειμένου θέματος ή άλλα τέτοια σχετικά, όμως η (προ)συμφωνία αυτή ακόμα και αν δεν κυρωθεί παράγει προηγούμενα (και εγείρει διεκδικήσεις). Η FYROM έχει κατοχυρώσει «έθνος» και «γλώσσα». Ακόμα και αν οι ίδιοι
  οι Σλαβομακεδόνες δεν επικυρώσουν τη συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ, το προηγούμενο έχει δημιουργηθεί, οι επιδιώξεις τους έχουν κατοχυρωθεί. Είναι οι Μακεδόνες μιας Μακεδονίας που μετά την αρχαιότητα έπαψε να είναι ελληνική.
  Μπορεί κάτι τέτοιο να ’ναι ανιστόρητο, μπορεί να είναι παράλογο, αλλά είναι η πρώτη ύλη για τον επανασχεδιασμό των συσχετισμών στην περιοχή (και των επίδικων ενός πολέμου).
  Δεν είναι τυχαίο ότι στις ημέρες ενός αδαούς (ακόμα και για το Ήλιντεν) «κλείνει ένα μέτωπο» (καθώς πολλοί ή λίγοι καλοπροαίρετα πιστεύουν) ενώ στην πραγματικότητα «ανοίγει μια κερκόπορτα»…

email: stathispontiki@gmail.com


Γεώργιος Μπαμπινιώτης: Δεν αναγνωρίσαμε ποτέ «μακεδονική γλώσσα»


Δεν αναγνωρίσαμε ποτέ «μακεδονική γλώσσα»

Γεώργιος Μπαμπινιώτης


http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/44341630705-44341630705


1 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018, 14:58
Η βουλγαροσερβική γλώσσα των Σκοπίων ούτε αναγνωρίστηκε το 1977 ούτε και τώρα μπορεί να επισημοποιηθεί ως «μακεδονική γλώσσα». Ως μέγιστη υποχώρηση θα μπορούσε να ονομάζεται «Σλαβομακεδονική»

Πρόσφατα ακούστηκε από επίσημα χείλη ότι η Ελλάδα έχει αποδεχθεί (και οιονεί αναγνωρίσει) ήδη την ονομασία «μακεδονική γλώσσα» από το 1977, με προφανή αναφορά στην Τρίτη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την τυποποίηση (standardization) των γεωγραφικών ονομάτων που έλαβε χώρα στην Αθήνα 17 Αυγ. – 7 Σεπτ. τού 1977. Η άποψη αυτή άκουσα να επαναλαμβάνεται και από άλλους, έχοντας ίσως ξεκινήσει ως «επιχείρημα» των ίδιων των Σκοπιανών στη διαπραγμάτευση. Οι γραμμές αυτές γράφονται για να φωτίσουν το όλον θέμα.
Μια γρήγορη έστω αναδρομή στα σχετικά Πρακτικά τής Διάσκεψης δείχνει χωρίς καμιά αμφιβολία ότι στη Συνάντηση αυτή συζητήθηκε (ως συνέχεια άλλων προηγηθεισών Διασκέψεων) ως μόνο θέμα και για πολλές χώρες και γλώσσες (Κινεζική, Αραβική, Εβραϊκή, Ινδική, Ασιατικές γλώσσες κ.ά.) πώς θα μεταγραμματίζονται τα τοπωνύμιά τους με λατινικούς χαρακτήρες («romanization») βάσει ενός συστήματος μεταγραμματισμού (transliteration) των γραμμάτων τού αλφαβήτου τους που θα διευκολύνει να διαβάζονται ευρύτερα.

Η ελληνική αντιπροσωπία, απαρτιζόμενη από γλωσσολόγους, ιστορικούς, μέλη τής γεωγραφικής υπηρεσίας στρατού κ.ά., παρέστη ειδικά για το σύστημα μεταγραμματισμού τού ελληνικού αλφαβήτου, επιφυλασσόμενη να προτείνει δικό της σύστημα.
Φυσικά και δεν ετέθη ποτέ σε εκείνη τη Διάσκεψη θέμα αναγνώρισης τής ονομασίας τής γλώσσας των Σκοπίων ως Μακεδονικής. Αν επρόκειτο να τεθεί τέτοιο θέμα, άλλη θα ήταν η σύνθεση τής ελληνικής αντιπροσωπίας αλλά θα εναντιωνόμαστε και όλα τα μέλη τής αντιπροσωπίας που έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους με διάφορες ευκαιρίες. Και θα χαλούσε ο κόσμος στην Ελλάδα! Επ΄ ευκαιρία, στη Διάσκεψη δεν προσήλθαν μέλη τής Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας τής Μακεδονίας αλλά ένα μόνο μέλος (Colonel Miroslav Peterska), εκπρόσωπος τής Γιουγκοσλαβίας (Belgrade, Yugoslavia).
Αρα αυτό που αποφασίστηκε, όπως και με όλες τις άλλες γλώσσες, είναι ο απλός μεταγραμματισμός με λατινικούς χαρακτήρες τής γλώσσας των Σκοπίων και όχι η ονομασία της ως «μακεδονικής γλώσσας»!
Στη «σύσταση» περιγράφεται —όπως και για τα αλφάβητα πολλών άλλων γλωσσών— πώς θα αποδίδεται λατινικά κάθε γράμμα τού κυριλλικού αλφαβήτου που χρησιμοποιούν τα Σκόπια «for the romanization of Macedonian geographical names in Yugoslavia».
Ας σημειώσουμε εδώ ότι η ίδια η επωνυμία τής σύστασης («Serbo-Croatian and Macedonian Cyrillic alphabets of Yugoslavia») δείχνει και ποιας γλωσσικής οικογενείας γλώσσα είναι η γλώσσα των Σκοπίων (ανήκει στις σλαβικές γλώσσες), γραφόμενη όπως και οι λοιπές γλώσσες τής τότε Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας, η Σερβική και η Κροατική, με το σλαβικό κυριλλικό αλφάβητο. Δεν αμφισβητούν δηλαδή ούτε καν οι ίδιοι ότι η γλώσσα τους είναι σλαβική, γι’ αυτό και γράφεται με το σλαβικό αλφάβητο όπως και οι άλλες σλαβικές γλώσσες (Σερβική, Κροατική, Βουλγαρική, Ρωσική, Πολωνική κ.ά.). Κι όμως την αποκαλούν «Μακεδονική»!
Το σκεπτικό αυτής τής αναδρομής μπορεί να αποτελέσει, νομίζω, ένα ακόμη επιχείρημα στη φαρέτρα τής ελληνικής διπλωματικής διαπραγμάτευσης ότι η βουλγαροσερβική γλώσσα των Σκοπίων ούτε αναγνωρίστηκε το 1977 ούτε και τώρα μπορεί να επισημοποιηθεί ως «μακεδονική γλώσσα». Ως μέγιστη υποχώρηση θα μπορούσε να ονομάζεται «Σλαβομακεδονική».

* Ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης είναι καθηγητής της Γλωσσολογίας, πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών


Γεώργιος Μπαμπινιώτης : μῦθόν τινα ἕκαστος φαίνεταί μοι διηγεῖσθαι παισίν ὡς οὖσιν ἡμῖν


«Μακεδονική»! «Μάς είπαν έναν μύθο σαν να είμαστε παιδιά»



13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018, 23:30
http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/makedoniki-ὤdinen-ὄros-kaὶ-ἔteke-mῦn-44341638155
Γράφαμε, εξηγούσαμε, τεκμηριώναμε, επιχειρηματολογούσαμε και νομίζαμε ότι κάποιος από τους ιθύνοντες που διαπραγματεύονται και λαμβάνουν τις αποφάσεις για το σκοπιανό θέμα θα μας ακούσει. Τίποτε. Τώρα ο αφελής γράφων τις γραμμές αυτές καταλαβαίνει γιατί ο ευφυής υπουργός παρέπεμπε πεισματικά στο 1977. Γιατί επιζητείτο εκ των υστέρων δικαιολογία για τα αδικαιολόγητα. Είχε αποφασισθεί προφανώς μέσα στο δούναι και λαβείν της διαπραγμάτευσης να αναγνωριστεί και να προσφερθεί χαριστικά η ονομασία της σλαβικής γλώσσας των Σκοπιανών σαν «μακεδονική» και ανεζητείτο δήθεν «προηγούμενο» και δήθεν «ιστορικό έρεισμα». Ετσι το των Σκοπιανών διπλωματικό «επιχείρημα» (ρητά μόλις από το 1991 που αυτονομήθηκε η ΠΓΔΜ) πως τάχα η γλώσσα τους είναι η «μακεδονική», η χρήση δηλ. εκ μέρους των Σκοπιανών μιας ψευδώνυμης ονομασίας για μια γλώσσα η οποία δεν είναι παρά ένα βουλγαροσερβικό ιδίωμα, δηλ. μια σλαβική γλώσσα, που γι’ αυτό άλλωστε γράφεται με το σλαβικό κυριλλικό αλφάβητο όπως όλες οι σλαβικές γλώσσες, αναπαρήχθη κατά κόρον από γνωρίζοντες την αλήθεια και από άλλους μη έχοντες ιδέαν του θέματος ως μη ώφελον.
Εγώ να εξηγώ δημόσια [Protagon, Τα Νέα, Ελεύθερος Τύπος, πλήθος ραδιοφωνικών συνεντεύξεων και μια τηλεοπτική] τι συζητήθηκε το 1977, ένα τεχνικό θέμα πώς θα τυποποιηθούν αποκλειστικώς τα γεωγραφικά ονόματα χωρών με λατινικό αλφάβητο  (όπως η Γιουγκοσλαβία τότε, αλλά και η Ελλάδα και η Κίνα και οι αραβικές χώρες και το Ισραήλ και οι χώρες τής Σοβιετικής Ενωσης και πολλές άλλες χώρες), να εξηγώ ως συμμετασχών ότι αυτό ήταν το θέμα της 3ης Διάσκεψης την Ηνωμένων Εθνών στην Αθήνα («the standardization of geographical names») και κάποιοι επίσημοι (υπουργοί και βουλευτές τής κυβέρνησης) να συνεχίζουν να μιλούν αυτοί -όχι οι Σκοπιανοί!- για δήθεν αναγνώριση εκ μέρους μας της γλώσσας των Σκοπίων ως «μακεδονικής»!… Στην Αθήνα, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή, με υπουργό τον (επιστήθιο φίλο και συνεργάτη του) υπουργό του Πολιτισμού Κωνσταντίνο Τρυπάνη, με εμάς μια ομάδα γλωσσολόγων και γεωγράφων, δηλ. ειδικών για το θέμα επιστημόνων και όχι διπλωματών (όλων μας εκπεφρασμένα αντίθετων με διάφορες ευκαιρίες σε κάθε σκέψη για ψευδώνυμη ονομασία της γλώσσας των Σκοπίων ως «μακεδονικής») αναγνωρίστηκε -άκουσον άκουσον- το 1977 «μακεδονική» γλώσσα!
Και εγένετο φως. Ελαμψε η αιτία επικλήσεως του 1977 και πολλών άλλων χρονολογιών: αναγνωρίστηκε επισήμως κατά τη διαπραγμάτευση με τα Σκόπια η βουλγαροσερβική σλαβική γλώσσα των Σκοπίων ως «μακεδονική». Δόθηκε επισήμως ένα όνομα με το οποίο η γλώσσα αυτή δεν έχει καμία σχέση. Αντιστάθμισμα: Θα αναφέρεται κάπου στη συμφωνία ότι η επισήμως αναγνωριζομένη από την Ελλάδα γλώσσα των Σκοπίων ως «μακεδονική» δεν είναι μακεδονική αλλά σλαβική!… Τότε, αφού και οι δύο πλευρές συνομολογούν ρητά ότι είναι (όπως πράγματι είναι) σλαβική γλώσσα, γιατί συμφωνούμε να λέγεται «μακεδονική», όνομα που παραπέμπει ρητά στην ελληνική γλώσσα τής Μακεδονίας (αρχαία, νέα και σύγχρονη); Δεν είναι αυτό ιδιοποίηση και σφετερισμός ενός εθνικού ονόματος για μια γλώσσα που σε σχέση με τους ομιλητές της (εννοώ τους Σκοπιανούς) έχει άλλη εθνική προέλευση; Και δεν γίνεται ο σφετερισμός αυτός για τον προφανή λόγο, ότι μια εθνική γλώσσα είναι και καθοριστικό συστατικό εθνικής ταυτότητας, μιας άλλης δηλ. ταυτότητας από την πραγματική ιστορική ταυτότητα που έχουν οι πολίτες των Σκοπίων; Είναι σοβαρό και πειστικό να επιχειρηματολογούμε ότι ο κόσμος που θα λέει τη γλώσσα των Σκοπίων «μακεδονική» θα σπεύδει εν συνεχεία να αναζητεί τη συμφωνία που θα έχει υπογραφεί και στην οποία θα πληροφορείται ποια είναι η καταγωγή και η υπόσταση αυτής της δήθεν «μακεδονικής»;
Ο Πλάτων λέει κάπου στον Σοφιστή «φαίνεται να μας είπαν έναν μύθο ο καθένας σαν να είμαστε παιδιά» (μῦθόν τινα ἕκαστος φαίνεταί μοι διηγεῖσθαι παισίν ὡς οὖσιν ἡμῖν). Αυτό συμβαίνει και στην αντιμετώπιση που έχουμε όσοι πονάμε την Ελληνική της δικής μας, ιστορικά καταξιωμένης, Μακεδονίας που αναγκαζόμαστε -έστω και με καθυστέρηση- να υποστηρίζουμε στην παρούσα συγκυρία. «Μας λένε έναν μύθο σαν να είμαστε παιδιά»…
Τόση διαπραγμάτευση, τόσος μόχθος, τόσες προσδοκίες, γέννησαν τόση πίκρα και τόση αίσθηση ματαίωσης. Τελικά, ως προς τη γλώσσα τουλάχιστον φαίνεται να ισχύει το ὤδινεν ὄρος καί ἔτεκε μῦν…


* Ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης είναι καθηγητής της Γλωσσολογίας, πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών

lunedì 11 giugno 2018

Il faut cultiver son jardin... come diceva il grande Voltaire. I Cincinnati di Aversa, Umberto Coppola, Franco Ferrandino e Jannis Korinthios si divertono nel podere COPPOLA.

“Il faut cultivar notre jardin”, «πρέπει να καλλιεργήσουμε» τον κήπο μας, να δουλέψουμε για το δικό μας καλό, λέει στο τέλος της ιστορίας ο Καντίντ του Βολταίρου.
 Οι Κιγκινάτοι Umberto Coppola, Franco Ferrandino και Γιάννης Κορίνθιος ασχολούνται πλέον με την καλλιέργεια στα χωράφια COPPOLA. 


























sabato 9 giugno 2018

H ΠΓΔΜ δεν δικαιούται να χρησιμοποιεί ένα όνομα που και μόνο του προπαγανδίζει εδαφικές επιδιώξεις



«Ενημέρωση της επιστημονικής κοινότητας για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ (1992). Η Σύγκλητος της Ακαδημίας Αθηνών στη συνεδρία της 17ης Ιανουαρίου 1992 έλαβε την απόφαση να θέσει υπόψη της επιστημονικής κοινότητας και άλλων προσωπικοτήτων τα ακόλουθα:
Αυτήν τη στιγμή μια μείζονος σημασίας πολιτική αξίωση διατυπώνεται, η οποία αντιβαίνει στα ιστορικά δεδομένα που είναι αποδεκτά από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Πρόκειται για την απαίτηση της Δημοκρατίας των Σκοπίων να ονομαστεί "Μακεδονία". Τα ονόματα Μακεδόνες και Μακεδονία ανάγονται στην αρχαιότητα. Έτσι κάθε χρήση τους στην εποχή μας παραπέμπει σε αρχαία δεδομένα, είτε νομίμως είτε καταχρηστικώς. Συντελείται κατάχρηση όταν το όνομα "Μακεδονία" αποδίδεται σε εδάφη που δεν κατοικήθηκαν από Μακεδόνες και δεν αποτέλεσαν τμήματα του μακεδονικού βασιλείου. Υπ' αυτές τις συνθήκες η γνώση των αρχαίων δεδομένων δεν είναι απλή επιστημονική περιέργεια. Οι αδέσμευτοι ερευνητές συμφωνούν ότι το μέγιστο μέρος της μέχρι τώρα ομόσπονδης δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, που διεκδικεί το γεωγραφικό όνομα "Μακεδονία" και το εθνικό όνομα "Μακεδόνες", εκτείνεται ως επί το πλείστον σε εδάφη όπου κατά την αρχαιότητα κατοικούσαν όχι Μακεδόνες, αλλά Παίονες, Δάρδανοι και άλλοι λαοί. Η σημερινή πόλη των Σκοπίων κείται στην αρχαία Δαρδανία. Οι Δάρδανοι παρέμειναν έως το τέλος οι αμείλικτοι εχθροί των Μακεδόνων, από τους οποίους, όπως παραστατικά γράφει ένας λατίνος ιστορικός, τους εχώριζε "άσβεστο μίσος" (odium immortale). Οι Παίονες έμειναν κι αυτοί ως επί το πλείστον ανεξάρτητοι. Στα διαστήματα που ήσαν υποτελείς των Μακεδόνων, δεν έπαυαν να έχουν δικούς τους βασιλείς και τα νομίσματά τους να φέρουν το εθνικό ΠΑΙΟΝΩΝ, αντί του εθνικού ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ. Έτσι τα βόρεια σύνορα του μακεδονικού βασιλείου δεν ξεπέρασαν ποτέ την Ηράκλεια (Μοναστήρι - Βιτώλια), τις κορυφογραμμές του όρους Βαρνούς (Nidze), τις Ιδομενές (στο ύψος της Γευγελής) και το όρος Όρβηλος (Μπέλες). Επομένως η σημερινή ομόσπονδη δημοκρατία με το όνομα της Μακεδονίας δεν περιλαμβάνει παρά ελάχιστα τετραγωνικά χιλιόμετρα της ιστορικής Μακεδονίας (μεταξύ των ελληνικών συνόρων και του Μοναστηριού και περί τη Δοϊράνη). Επιπλέον του ότι δεν έχει δικαίωση η ως άνω χρήση των ονομάτων "Μακεδόνες" και "Μακεδονία", δεν έχει καν αθώα κίνητρα: Η ψευδεπίγραφη "Μακεδονία" διεκδικεί την πραγματική Μακεδονία, που είναι τμήμα της Ελλάδας και κατοικείται από Έλληνες. Ήδη η ομόσπονδη δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας με το όνομα "Μακεδονία" έχει προπαγανδίσει την ιδέα απελευθερώσεως της "υπόδουλης" Μακεδονίας. Ένα ανεξάρτητο κράτος με το όνομα "Μακεδονία" θα συνεχίσει με μεγαλύτερη έμφαση αυτήν την εκστρατεία(!)
Η ομόσπονδη γιουγκοσλαβική δημοκρατία έχει δικαίωμα να γίνει κυρίαρχο κράτος. Δεν δικαιούται όμως να αποκτήσει με διεθνή αναγνώριση ένα πλεονέκτημα που δεν έχει κανένα κράτος στον κόσμο: Να χρησιμοποιεί ένα όνομα που και μόνο του προπαγανδίζει εδαφικές επιδιώξεις.»

Κλείσιμο της σχολικής χρονιάς στο ΤΕΓ Νεαπόλεως και Καμπανίας. Επεράσαμε όμορφα, όμορφα, όμορφα. Και τώρα διακοπές!

Γιορταστικό κλείσιμο της σχολικής αυλαίας στο ΤΕΓ Νεαπόλεως και Καμπανίας.
Μια άλλη σχολική χρονιά πέρασε πολύ όμορφα για όλους, εκπαιδευτικούς και σχολαρόπουλα
Συγχαρητήρια στην Κοινότητα, που είναι ο φορέας λειτουργίας του τοπικού ΤΕΓ.
Συγχαρητήρια στη Μαριάνα, την Ελένη και τον Αλφρέντο για την εκπαιδευτική σου προσφορά.
Συγχαρητήρια σε όσους παρακολούθησαν τα μαθήματα.
Και τώρα διακοπές!
Καλή μας αντάμωση τον Σεπτέμβριο στην έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.