ΤΑ ΚΕΛΛΙΑ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ

ΤΑ ΚΕΛΛΙΑ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ
Και στα Κελλιά με χρώματα άσπρα και ήλιο μεθούν

sabato 22 settembre 2018

Corsi di greco moderno 2018 | 2019 a Napoli

Corsi di Neogreco 2018 | 2019

DIPARTIMENTO DI LINGUA GRECA (D.L.G.) DI NAPOLI E CAMPANIA


http://comunitaellenicanapoli.it/it/istruzione/corsi-greco-moderno-2018-2019/

La Comunità Ellenica di Napoli e Campania quale ente ufficialmente riconosciuto dal Dipartimento di Lingua Greca (D.L.G.) di Napoli e Campania, istituito dal Ministero Ellenico dell’Istruzione, con l’intento di promuovere l’apprendimento della lingua e cultura greca in Campania, organizza dei corsi di greco moderno a tutti i livelli
La sede dei corsi è il FOQUS | Fondazione Quartieri Spagnoli (ex Istituto Montecalvario) nel cuore della città di Napoli alla Via Portacarrese a Montecalvario n.69. [Vedi mappa]
I corsi sono tenuti da insegnanti di madrelingua, altamente qualificati con esperienza nell’insegnamento della lingua greca come lingua straniera e seconda lingua.
Dal punto di vista didattico, particolare attenzione viene rivolta alla preparazione per gli esami di Certificazione di Competenza Linguistica.
Direttore scientifico dei corsi è il prof. Jannis Korinthios.
Docenti: Marianna Kyriakoudi; Alfredo Ledonne; Eleni Lygerou; Maria Papathanasiou.

La Comunità Ellenica di Napoli e Campania è centro d’esame ufficiale per il conseguimento della Certificazione di Competenza in Lingua Greca (Πιστοποίηση Ελληνομάθειας) riconosciuto dal Ministero dell’Istruzione Ellenico.

CALENDARIO DEI CORSI

LIVELLO PRINCIPIANTEObiettivo: l’apprendimento della lingua mira all’acquisizione delle competenze linguistiche di base necessarie alla comunicazione di vita quotidiana.
Ore di insegnamento: 90 (novanta) ore didattiche
Livello A1
Durata del corso: dal 26 settembre 2018 al 29 maggio 2019
Orari: ogni Mercoledì h. 17:00 ÷ 19:30
Livello A2
Durata del corso: dal 27 settembre 2018 al 30 maggio 2019
Orari: ogni Giovedì h. 17:00 ÷ 19:30
LIVELLO INTERMEDIOObiettivo: apprendere a comunicare ed a interagire nelle situazioni correnti nella vita, esprimere le proprie idee e comprendere il punto di vista degli altri.
Ore di insegnamento: 90 (novanta) ore didattiche
Livello B1
Durata del corso: dal 26 settembre 2018 al 29 maggio 2019
Orari: ogni Mercoledì h. 17:00 ÷ 19:30
Livello B2
Durata del corso: dal 27 settembre 2018 al 30 maggio 2019
Orari: ogni Giovedì h. 17:00 ÷ 19:30
LIVELLO AVANZATOObiettivo: permettere una facile ed autonoma interazione nei diversi contesti della cultura straniera.
Ore di insegnamento: 90 (novanta) ore didattiche
Livelli C1 – C2
Durata del corso: dal 28 settembre 2018 al 31 maggio 2019
Orari: ogni Venerdì h. 17:00 ÷ 19:30
CORSO DI CONVERSAZIONEObiettivo: esercitazione e pratica nella gestione della lingua a livello orale.
Durata del corso: dal 26 Ottobre 2018 al 3 Maggio 2019
Ore di insegnamento: 30 (trenta) ore
Orari: da concordare

Ogni corso è costituito da 7 fino a 15 iscritti. La Comunità Ellenica di Napoli e Campania si riserva il diritto di annullare un corso se non viene raggiunto il numero minimo di iscritti.
Per coloro i quali si iscrivono per la prima volta ai nostri corsi ma hanno già frequentato altri corsi di neogreco, è previsto un test di ingresso, gratuito, per garantire l’inserimento nel livello corretto.

MODALITÁ DI ISCRIZIONE

Le iscrizioni si effettuano compilando il modulo di iscrizione ed inviandolo via e-mail a:
info@comunitaellenicanapoli.it
Per informazioni relative all’iscrizione, ai costi dei singoli corsi e le modalità di pagamento si può rivolgere presso la segreteria dei corsi:
Via S.Biagio dei Librai n.121 – 80138 Napoli – T. +39 081 7901364 – M. +39 3403860844
Orario di apertura al pubblico: Lun. Mar. Mer. 09:30 ÷ 13:30 e 16:30 ÷ 20:30Responsabile Eleni Lygerou | +39 3407021824


martedì 18 settembre 2018

KELLIANOS ha raggiunto 1.000.000 visite.

Ο ΚΕΛΛΙΑΝΟΣ ΕΣΠΑΣΕ ΤΟ ΡΕΚΟΡ ΤΩΝ 1.000.000 επισκέψεων

Ποιός θα τό ΄λεγε ότι ο Κελλιανός θα είχε 1.000.000 επισκέψεις

Το μπλογκ του Κελλιανού δημοσίευσε την πρώτη ανάρτηση στις 24 Μαΐου του 2010.
Πέρασαν 8 χρόνια και σε λίγο -σήμερα- ο επισκέπτης υπ΄αριθμόν 1.000.000, σύμφωνα με τα online εργαλεία της στατιστικής που καταγράφουν την επισκεψιμότητα της σελίδας, θα ρίξει τη ματιά του σε αυτό το μπλογκ. 
Ο Κελλιανός δεν κρύβει τον ενθουσιασμό του για  τη μεγάλη απήχηση της ιστοσελίδας του. 
Αν μη τι άλλο 1.000.000 αναγνώστες/επισκέπτες ανακάλυψαν ότι στην Τήνο υπάρχει κι ένα χωριό, τα Κελλιά, που είναι πανέμορφο, η Καλλονή του νησιού.


Γνωρίζω πολύ καλά ποιες δημοφιλέστερες λέξεις-κλειδιά είναι αυτές που μου εξασφάλισαν τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα.
Αναλυτικά γραφήματα μου έδιναν τις ημερήσιες προβολές της ιστοσελίδας και, σύροντας το ποντίκι κατά μήκος της καρτέλας του γραφήματος, μπορούσα να δώ την επισκεψιμότητα σε οποιαδήποτε μήνα και ημέρα ήθελα.
Περήφανος και ικανοποιημένος ο Κελλιανός.

sabato 15 settembre 2018

Ο δρόμος για Νάπολη περνά από την Τήνο και την Ύδρα ΑΓΓΕΛΟΣ ΡΕΝΤΟΥΛΑΣ

La pizza buona  si mangia anche a TINOS.


http://www.kathimerini.gr/981460/gallery/periodiko-k/good-life/o-dromos-gia-napolh-perna-apo-thn-thno-kai-thn-ydra

Αν (α) είστε από τους έξυπνους (ή τυχερούς) που διακόπτουν από την αστική καθημερινότητά τους τέλη καλοκαιριού-αρχές φθινοπώρου, αν (β) βρεθείτε Τήνο ή Ύδρα και (γ) αν σας αρέσει η λεπτή, ιταλικής λογικής πίτσα, σας έχω δύο πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις, όχι απλώς προτάσεις μαγαζιών, αλλά συγκεκριμένες γεύσεις που αξίζει να δοκιμάσετε. 
Η πρώτη στη Χώρα της Τήνου, σε ένα φασαριόζικο, ολοήμερο, παραλιακό καφέ-πιτσαρία-εστιατόριο κ.λπ. που το τρέχουν δύο ξαδερφάδες, οι Φραγκίσκες. Έτσι λέγεται και το μαγαζί, «Φραγκίσκες». Ωραιότατο το ζυμάρι, χειροποίητο, λεπτό, καλοψημένο σε ξυλόφουρνο. Αυτό που με εξέπληξε ήταν ο συνδυασμός των υλικών της επικάλυψης: ντόπιες αγκινάρες από σπιτική κονσέρβα (σαν ελαφρύ τουρσί) σε λεπτές φέτες, τυράκι ντόπιο (μάλλον και λίγη μοτσαρέλα), άφθονος μάραθος και φρέσκο κρεμμύδι. Α, και μπόλικο (με την καλή έννοια) ελαιόλαδο, που αγκαλιάζει τα υλικά και οξύνει τις γεύσεις. Εμβληματικά προϊόντα του νησιού (αγκινάρα, τυρί, μάραθος) σε μια πίτσα που θα ’πρεπε να καταγραφεί σε ένα συνταγολόγιο με την παραδοσιακή, αλλά και τη νέα τοπική κουζίνα του νησιού. 


Η άλλη πίτσα είναι υδραίικη. Και είναι –με μία λέξη– έξοχη. Όσοι ξέρουν ότι κατάγομαι από την Ύδρα μπορεί να με νομίσουν τοπικιστή, όμως η πραγματικότητα είναι ότι είμαι ιδιαίτερα αυστηρός με τα του τόπου μου. Πάντως, κατά τη γνώμη μου, ο Βασίλης Κόκκος του Caprice φτιάχνει την καλύτερη πίτσα στο νησί. Και από τις νοστιμότερες της επικράτειας. Δεν υπερβάλλω. Χρόνια τρώω στην κομψή πιτσαρία του, όμως κάτι φέτος μας έκανε κλικ: όλα ήταν πιο σωστά. Το ζυμάρι είναι σούπερ λεπτό, σε πάχος... χοντρού χαρτιού, νοστιμότατο – την επόμενη φορά θα ρωτήσω τι είδους αλεύρι χρησιμοποιεί. Τα της επικάλυψης σε αυτήν που θα βρείτε στον κατάλογο ως «ιταλική» είναι σε τέλεια ισορροπία: η γευστικώς εναργής σάλτσα ντομάτας, η καλή μοτσαρέλα, το καλό προσούτο, η ωμή ρόκα, όλα τα υλικά και τα αρτύματα σωστά. Μαζί πήραμε και τα χειροποίητα casarecce με φρέσκια σάλτσα ντομάτας και πρόβειο τυρί Αμαλιάδας (mamma mia!) και στην αρχή ένα λιμπιστικότατο καρπάτσιο λαβρακιού με ολίγον τζίντζερ. 
Φραγκίσκες, Παραλία Τήνου, Τ/22830-26.148. Ανοιχτά από το πρωί.
Caprice, Ύδρα, Τ/22980-52.454. Ανοιχτά από τις 18.00 και μετά.


lunedì 10 settembre 2018

SIAMO TUTTI GRECI


Sole 24Ore, domenica 9 settembre 2018

“Siamo greci quando parliamo, e pensiamo quello che diciamo; siamo greci quando mettiamo in dubbio quello che siamo abituati a pensare, e proviamo a vedere se è possibile pensare in modo diverso.

Siamo greci quando non ci adagiamo su formule già pronte. Siamo greci ogni volta che costruiamo il futuro.”

giovedì 6 settembre 2018

Αδικαιολόγητη, απολύτως λανθασμένη και αναχρονιστική, χαρακτηρίζει η Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να καταργηθεί η διδασκαλία και εξέταση των Λατινικών στη Γ’ Λυκείου για τους υποψηφίους των ανθρωπιστικών και κοινωνικών σπουδών.

Ο Έλληνας Υπουργός Παιδείας καταργεί την  διδασκαλία και εξέταση των Λατινικών στη Γ΄Λυκείου.
Αντίθετα στην Ιταλία τα Αρχαία Ελληνικά δεν υποβαθμίζονται και οι εγγραφές στα Κλασσικά Λύκεια σημειώνουν σημαντική άνοδο.
Συχνά μάλιστα τα Αρχαία Ελληνικά συμπεριλαμβάνονται στις απολυτήριες εξετάσεις των Κλασσικών Λυκείων, όπως και φέτος! 
Η Ιταλία εξάλλου πρωτοστάτησε και στην κινητοποίηση για την καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας και Ελληνικού Πολιτισμού.
Θεωρώ περιττό να σχολιάσω και χαρακτηρίσω την απόφαση του Κου Γαβρόγλου!

http://www.kathimerini.gr/983140/article/epikairothta/ellada/filosofikh-a8hnwn-lan8asmenh-kai-anaxronistikh-h-katarghsh-twn-latinikwn

Αδικαιολόγητη, απολύτως λανθασμένη και αναχρονιστική, χαρακτηρίζει η Κοσμητεία της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών την απόφαση του υπουργού Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου να καταργηθεί η διδασκαλία και εξέταση των Λατινικών στη Γ’ Λυκείου για τους υποψηφίους των ανθρωπιστικών και κοινωνικών σπουδών. Η απόφαση προβλέπει ότι τη θέση των Λατινικών θα πάρει η Κοινωνιολογία.
Ενδεικτικά, η ανακοίνωση της κοσμητείας, που υπογράφεται από την κοσμήτορα Ελένη Καραμαλέγκου, αναφέρει ότι «η αδικαιολόγητη υποβάθμιση του μαθήματος των Λατινικών αποτελεί στρατηγική απολύτως λανθασμένη και αναχρονιστική, η οποία δυστυχώς θα επιφέρει την ακόμη μεγαλύτερη απομόνωση του μαθητικού πληθυσμού της χώρας από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα και την περαιτέρω περιχαράκωσή του στον μονόπλευρο θαυμασμό του -αναμφίβολα σπουδαίου- ελληνικού πολιτισμού, με όποιες δυσάρεστες συνέπειες μπορεί να έχει κάτι τέτοιο» και για «συνειδητή υποβάθμιση ενός ολόκληρου μεγάλου κλάδου που στηρίζει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, του κλάδου ΠΕ02 Φιλολόγων, από τον οποίο στην ουσία αφαιρούνται διδακτικές ώρες και ένα ολόκληρο αντικείμενο, και αλλοίωση της φυσιογνωμίας του ελληνικού σχολείου».
Συγκεκριμένα, η  Κοσμητεία της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση: 
«Με έκπληξη, η οποία γρήγορα μετατράπηκε σε απογοήτευση, πληροφορηθήκαμε σήμερα από τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων την αντικατάσταση του μαθήματος των Λατινικών από το μάθημα της Κοινωνιολογίας ως εξεταζόμενου μαθήματος για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Σύμφωνα με το Υπουργείο «η αντικατάσταση αυτή κρίθηκε απαραίτητη αφ’ ενός γιατί από όλο το φάσμα των επιστημών του 1ου Επιστημονικού Πεδίου τα Λατινικά αφορούσαν μόνο τα Τμήματα Φιλολογίας και αφ’ ετέρου γιατί με την εξαιρετικά περιορισμένη εξεταστέα ύλη τους προκαλούσαν στρεβλώσεις στην τελική βαθμολογία των υποψηφίων.» Και τα δύο επιχειρήματα δεν ευσταθούν και μπορούν εύκολα να ανατραπούν. Η εμβέλεια και χρησιμότητα των Λατινικών είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτή που τους αναγνωρίζει το Υπουργείο και η γνώση τους είναι απαραίτητη όχι μόνο για τους φιλολόγους αλλά και για πλειάδα άλλων επιστημόνων και επαγγελματιών (ενδεικτικά και μόνο: για νομικούς επιστήμονες, γιατρούς, φαρμακοποιούς, επιστήμονες που θεραπεύουν το αντικείμενο της αρχαίας και της νεότερης Φιλοσοφίας, της αρχαιολογίας καθώς και της ιστορίας της Ευρώπης από τα ρωμαϊκά χρόνια έως και την πρώιμη νεώτερη περίοδο, καθηγητές ξένων γλωσσών).
Όσο για την «περιορισμένη εξεταστέα ύλη» των Λατινικών που επικαλείται το Υπουργείο, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι για τον καθορισμό της ύλης, την διδακτική χρήση του συγκεκριμένου εγχειριδίου, την ανάγκη ή μη αντικατάστασής του από πιο σύγχρονα βιβλία, την ενίσχυση και διεύρυνση της διδασκαλίας της λατινικής γλώσσας και με στοιχεία ιστορίας και γενικότερα πολιτισμού αλλά και για τη σταδιακή υποβάθμιση του μαθήματος διαχρονικά βασικός υπεύθυνος είναι το ίδιο το Υπουργείο. Υπάρχουν άλλωστε πολλές και αξιόλογες προτάσεις από ειδικούς, οι οποίοι προτείνουν με συστηματικό τρόπο την αναβάθμιση του μαθήματος και οι προτάσεις αυτές θα ήταν εύκολο να αξιοποιηθούν στο πλαίσιο της γενικής αρχής ότι οι όποιες διαπιστωμένες αδυναμίες καταβάλλεται προσπάθεια να απαλειφθούν και όχι να οδηγήσουν στην κατάργηση ενός μαθήματος.
Η αδικαιολόγητη υποβάθμιση του μαθήματος των Λατινικών αποτελεί στρατηγική απολύτως λανθασμένη και αναχρονιστική, η οποία δυστυχώς θα επιφέρει την ακόμη μεγαλύτερη απομόνωση του μαθητικού πληθυσμού της χώρας από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα και την περαιτέρω περιχαράκωσή του στον μονόπλευρο θαυμασμό του –αναμφίβολα σπουδαίου– ελληνικού πολιτισμού, με όποιες δυσάρεστες συνέπειες μπορεί να έχει κάτι τέτοιο. Τα Λατινικά αποτελούν το μοναδικό μη ελληνικό μάθημα αρχαιογνωσίας με σαφή ευρωπαϊκό προσανατολισμό και προάγουν τη γνώση των μαθητών/μαθητριών για τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, συντελώντας καθοριστικά στην εμπέδωση της ευρωπαϊκής ιδέας μέσω της γνωριμίας τους με μια γλώσσα και έναν πολιτισμό που αποτέλεσε και αποτελεί βασικό πυλώνα του ευρωπαϊκού πολιτισμού, με διαρκή και διαχρονική επίδραση.
Τόσο η εκμάθηση της λατινικής γλώσσας όσο και η μελέτη της λατινικής λογοτεχνίας και του ρωμαϊκού πολιτισμού αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για να διαμορφώσουν οι Έλληνες μαθητές και οι Ελληνίδες μαθήτριες ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή πολιτισμική ταυτότητα. Ενισχύουν παράλληλα την αίσθηση των δεσμών και της συνέχειας του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού με τον ρωμαϊκό και τον βυζαντινό. Την ώρα που είναι ευρέως γνωστό ότι οι λαοί παγκοσμίως αναθεωρούν την όποια απομάκρυνσή τους από την κλασική παιδεία, αναγνωρίζουν την πολλαπλώς θετική επίδρασή της τελευταίας στην πνευματική ανάπτυξη του ανθρώπου και κυρίως επιδιώκουν τον επαναπροσδιορισμό της ταυτότητας και του πολιτισμού τους ανατρέχοντας στις βάσεις αυτής της παιδείας, προκαλεί τουλάχιστον κατάπληξη η απόφαση του ελληνικού Υπουργείου Παιδείας να υποβαθμίσει και ουσιαστικά να εξοβελίσει από το εκπαιδευτικό σύστημα το μάθημα των Λατινικών, καταδικάζοντας με αυτόν τον τρόπο τους μαθητές και τις μαθήτριές μας σε ελλιπέστατη κατάρτιση στο σημαντικότατο πεδίο της ιστορίας και του πολιτισμού, σε μονομέρεια και σε προσκόλληση σε ξεπερασμένες εθνικιστικές αντιλήψεις.
Η απόφαση κατάργησης των Λατινικών από τις πανελλαδικές εξετάσεις αποτελεί συνειδητή υποβάθμιση ενός ολόκληρου μεγάλου κλάδου που στηρίζει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, του κλάδου ΠΕ02 Φιλολόγων, από τον οποίο στην ουσία αφαιρούνται διδακτικές ώρες και ένα ολόκληρο αντικείμενο, και αλλοίωση της φυσιογνωμίας του ελληνικού σχολείου. Εγκαταλείπεται μια στέρεα βάση καταρτισμένων δασκάλων που δημιουργήθηκε με κόπο και προσπάθειες πολλών ετών και επιχειρείται η αντικατάστασή της με κάτι ασαφές και αδιαμόρφωτο.
Δεν είναι τυχαία η αναστάτωση που προκλήθηκε αμέσως σε μεγάλη μερίδα του φοιτητικού πληθυσμού –προπτυχιακού και μεταπτυχιακού – αλλά και σε αποφοίτους πολλών πανεπιστημιακών Τμημάτων και Σχολών, και είναι αξιοσημείωτες οι ποικίλες εκδηλώσεις αγανάκτησης που τη συνοδεύουν. Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων να επανεξετάσει και τελικά να αναθεωρήσει και να ανακαλέσει αυτή την απολύτως εσφαλμένη απόφασή του, η οποία δυστυχώς θα συντελέσει με μαθηματική ακρίβεια στην περαιτέρω υποβάθμιση των σπουδών των μαθητών και μαθητριών της χώρας μας».
Online

sabato 1 settembre 2018

domenica 26 agosto 2018

Vincenzo Coronelli, il frate che seppe rappresentare cielo e mondo nei suoi celebri mappamondi

Il Sole 24 ORE, 19 agosto 2018, p. 7

Un'estate con Omero a Tinos, l'anti-Miconos per eccellenza, l'isola meno mondana delle Cicladi.

Un'estate con Omero, il bestseller del romanziere francese Sylvain Tesson  (edizioni Rizzoli) è stato scritto in un mese proprio a Tinos.
 

A Tinos meglio si comprende l'Omero di Tesson. Qui, come nell'Iliade, "ciascuno ha un volto, un'armatura, una stirpe e un re", qui "ciascuno sta, modestamente, ritto nello splendore dell'esistenza".

mercoledì 22 agosto 2018

Il Ladro di “erre” (RODARI, 1962) e il ponte crollato a Genova

Alberto Indiani mi ha inviato questo componimento di Rodari. Questa filastrocca Rodari l’ha scritta nel 1962 ... fa venire i brividi a leggerla oggi.

Ladro di “erre” 


C’è, chi dà la colpa
alle piene di primavera,
al peso di un grassone
che viaggiava in autocorriera:
io non mi meraviglio
che il ponte sia crollato,
perché l’avevano fatto
di cemento “amato”.
Invece doveva essere
“armato”, s’intende,
ma la erre c’è sempre
qualcuno che se la prende.
Il cemento senza erre
(oppure con l’erre moscia)
fa il pilone deboluccio
e l’arcata troppo floscia.
In conclusione, il ponte
è colato a picco,
e il ladro di “erre”
è diventato ricco:
passeggia per la città,
va al mare d’estate,
e in tasca gli tintinnano
le “erre” rubate. 
Gianni Rodari - (1962)

venerdì 17 agosto 2018

Καλοπροαίρετοι εταίροι ή μεταμοντέρνοι αποικιοκράτες;

Καλοπροαίρετοι εταίροι ή μεταμοντέρνοι αποικιοκράτες;

14 Αυγούστου 2018
https://slpress.gr/politiki/kaloproairetoi-etairoi-i-metamonternoi-apoikiokrates/



Σε λίγες ημέρες η Ελλάδα θα είναι εκτός Μνημονίων, αλλά με βαρύτατες ανειλημμένες δεσμεύσεις για πολλές δεκαετίες και με καθεστώς αυστηρής εποπτείας. Παρόλα αυτά, ο οκταετής και βάλε μνημονιακός κύκλος κλείνει και υποτίθεται ότι η χώρα θα επανέλθει με κάποιον τρόπο στην κανονικότητα. Είναι γι’ αυτό που έχει σημασία να κάνουμε τώρα να απαντήσουμε στο ερώτημα εάν οι του ευρωιερατείου λειτούργησαν σαν καλοπροαίρετοι εταίροι ή σαν μεταμοντέρνοι αποικιοκράτες.
Η πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας που υπαγόρευσαν-υπαγορεύουν οι δανειστές και εφάρμοσαν-εφαρμόζουν κατά σειρά οι κυβερνήσεις Γιώργου Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά και Τσίπρα επιχειρεί να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά, αφυδατώνοντας την πραγματική οικονομία. Αυτό, όμως, είναι αδύνατον. Η εισροή δημοσίων εσόδων έχει διάρκεια μόνο όταν προέρχεται από λογική φορολόγηση των εισοδημάτων και της κατανάλωσης, εάν δηλαδή προέρχεται από τον παραγόμενο πλούτο, από την ανάπτυξη της οικονομίας.
Η λεηλασία της ιδιωτικής περιουσίας, μέσω της υπερφορολόγησης, μόνο προσωρινά μπορεί να δημιουργήσει πρωτογενές πλεόνασμα και μάλιστα τέτοιου ύψους (3,5% μέχρι το 2022). Η δραστική μείωση των εισοδημάτων, σε συνδυασμό με την υπερφορολόγηση, αναπόφευκτα αυξάνει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία και προς το δημόσιο, καθώς και τον αριθμό των κόκκινων δανείων προς τις τράπεζες.
Με άλλα λόγια, επιβεβαιώνεται ότι δεν μπορεί πραγματικά να εξυγιανθούν τα δημόσια οικονομικά όταν η πραγματική οικονομία, μετά από την πρωτοφανή συρρίκνωση στα χρόνια των Μνημονίων (πάνω από 25%), σέρνεται. Βιώσιμη λύση θα προκύψει μόνο εάν η πραγματική οικονομία ορθοποδήσει και αποκτήσει αναπτυξιακή δυναμική. Η ασκούμενη πολιτική, όμως, αποδομεί την πραγματική οικονομία. Δεν είναι τυχαίο ότι οι προβλέψεις για το ύψος της μεγέθυνσης τα τελευταία χρόνια αναθεωρούνται προς τα κάτω.
Τα παραπάνω είναι στοιχειώδη και προφανή, αλλά αυτό που ενδιαφέρει τους δανειστές δεν είναι τόσο να εισέλθει η ελληνική οικονομία σε αναπτυξιακή τροχιά, αλλά να απομυζούν πόρους για να αποπληρώνει η Ελλάδα τα δάνεια προς αυτούς. Το πρόβλημα είναι τι πράττουν οι ελληνικές κυβερνήσεις. Όλες οι κυβερνήσεις από το 2010 και μετά, τελικώς αποδέχθηκαν τα Μνημόνια σαν μονόδρομο για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Λειτούργησαν ως εφαρμοστές των έξωθεν εντολών. Καμία από αυτές δεν διέθετε εναλλακτικό εθνικό σχέδιο.
Χώρα φθηνών ευκαιριών
Το ευρωιερατείο, όμως, διέθετε και διαθέτει. Επιδίωξε και επιδιώκει να μετατρέψει την Ελλάδα σε χώρα φθηνών ευκαιριών για το μεγάλο ευρωπαϊκό κεφάλαιο (ειδικότερα για το γερμανικό) σ’ όλα τα επίπεδα.
  • Γι’ αυτό και επέβαλε μέτρα που κατακρήμνισαν τις τιμές των ακινήτων και οδήγησαν στη μαζική εκποίησή τους.
  • Γι’ αυτό και περιέκοψαν δραστικά μισθούς και συντάξεις.
  • Γι’ αυτό και κατάργησαν το νομικό πλέγμα προστασίας της εργασίας.
  • Γι’ αυτό και κατέλυσαν τα υπολείμματα του Κράτους Πρόνοιας.
  • Γι’ αυτό και καταδικάζουν σε ασφυξία μικρομεσαίες, αλλά και μεγαλύτερες επιχειρήσεις, ώστε να καταστούν εύκολη και φθηνή λεία.
Τυπικά η Ελλάδα παραμένει ισότιμη χώρα-μέλος της Ευρωζώνης, αλλά στην πράξη, μέσω του χρέους, την έχουν μετατρέψει σε μεταμοντέρνα αποικία. Εάν τα Μνημόνια ήταν απλώς ένα λάθος καλοπροαίρετων εταίρων, τα καταστροφικά αποτελέσματα θα έπρεπε να τους έχουν προ πολλού ωθήσει σε μία αναθεώρηση της ασκούμενης πολιτικής. Αντ’ αυτού όχι μόνο εμμένουν στην ίδια γραμμή πλεύσης, αλλά και έχουν φροντίσει να δεσμεύσουν πολλαπλώς τις ελληνικές κυβερνήσεις και μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου σε μερικές ημέρες.
Αυτό σημαίνει ότι πίσω από την επίσημη ρητορική των δανειστών υπήρχε εξαρχής κρυφή ατζέντα. Στην πραγματικότητα, μέσω των πρωτοκόλλων οικονομικής πολιτικής του ΔΝΤ είχαν ως στόχο την κατάλυση του μικροϊδιοκτητικού χαρακτήρα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Πρόκειται για ένα πρωτοφανές σε έκταση και ένταση πείραμα «κοινωνικής μηχανικής», το οποίο αλλοιώνει τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού.
Η διαδικασία αυτή έχει ήδη προχωρήσει σε σημαντικό βαθμό. Η ελληνική οικονομία-κοινωνία έχει τοποθετηθεί σε προκρούστεια κλίνη και έχει ήδη δεχθεί δραστικές παρεμβάσεις. Αναμφίβολα, κάποιες είναι πράγματι εξυγιαντικές, αλλά ο κορμός τους έχει καταστροφικά αποτελέσματα. Σήμερα πλέον, η αντιμνημονιακή σημαία δεν έχει το νόημα που είχε τα προηγούμενα χρόνια.
Καλώς ή κακώς μετά το 2015 ο ελληνικός λαός ουσιαστικά αποδέχθηκε σαν αναπόφευκτη τη μνημονιακή μοίρα του και ελπίζει ότι η επικείμενη έξοδος θα είναι πραγματικά ένα γύρισμα σελίδας, η αφετηρία μίας ανοδικής πορείας για την οικονομία και την κοινωνία. Το πως θα εξελιχθούν στην πραγματικότητα τα πράγματα θα το δούμε τα επόμενα χρόνια στην πράξη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η μεταμνημονιακή Ελλάδα είναι πολύ διαφορετική από την προμνημονιακή. Είναι αληθές ότι η προμνημονιακή κατάσταση ήταν νοσηρή και μη βιώσιμη. Από την άλλη πλευρά, όμως, τα Μνημόνια περισσότερο κατέστρεψαν παρά θεράπευσαν τον ασθενή.
Η εξάρτηση των αρχουσών ελίτ
Δεν έχει πρακτική σημασία εάν οι κυβερνήσεις είχαν-έχουν πλήρη συνείδηση για το αποτέλεσμα των πράξεών τους, ή πίστευαν-πιστεύουν τη ρητορική τους ότι σώζουν την Ελλάδα. Πρακτική σημασία έχει πως οι ίδιες θεώρησαν μονόδρομο την υποταγή στις εντολές του ευρωιερατείου, γεγονός που τις κατέστησε ανίκανες να εγγυηθούν την έξοδο της χώρας από τον φαύλο κύκλο, χωρίς ανήκεστες βλάβες.
Αρχικά το ΠΑΣΟΚ, στη συνέχεια η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ και από το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είχαν συμπεριφερθεί όπως συμπεριφέρθηκαν εάν συνολικά οι εγχώριες άρχουσες ελίτ δεν ήταν τόσο εξαρτημένες, τόσο ταξικά ιδιοτελείς και τόσο πολιτικά κοντόθωρες. Η πικρή αλήθεια είναι ότι αυτές οι ελίτ ουσιαστικά αποδέχθηκαν και στήριξαν φανατικά μία πολιτική που συσσώρευσε οικονομικά και κοινωνικά ερείπια, με την (αμφίβολη) προσδοκία ότι οι ίδιες θα διατηρήσουν τα προνόμια τους ως τοποτηρητές των νέων προστατών. Αυτή είναι η αιτία που αποδείχθηκαν ανίκανες να αναλάβουν πρωτοβουλίες εθνικής και κοινωνικής σωτηρίας.

Με την αμέριστη βοήθεια των κατεστημένων ΜΜΕ εξωράιζαν χοντροκομμένα την πραγματικότητα. Από το 2015 συμπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ) και αντιπολίτευση (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) ταυτίζονται όσο ποτέ άλλοτε στο παρελθόν, επειδή ακριβώς αποδέχονταν το Μνημόνιο σαν μονόδρομο. Παρόλα αυτά, καλλιεργούν όλα αυτά τα χρόνια μία σχεδόν υστερική πόλωση, φροντίζοντας να μετατρέπουν συνήθως δευτερεύουσας σημασίας ζητήματα σε αντικείμενο υψηλότονων μικροκομματικών καυγάδων. Στην πραγματικότητα οι διαφορές τους αφορούν το ποιος θα βρίσκεται στο τιμόνι της εξουσίας κι όχι με ποια πολιτική η Ελλάδα θα σταθεί και πάλι στα πόδια της.

giovedì 9 agosto 2018

Tinos, Greece, is more beautiful, cheaper than Mykonos or Santorini. Harrison Jacobs/Business Insider


Forget Mykonos and Santorini. I found a little-known island in Greece that's twice as beautiful and half the price.

Skip the islands everyone knows for a place only Greeks know about.Harrison Jacobs/Business Insider
  • Traveling to Greece during the peak summer months can be an expensive, busy, and crowded vacation, particularly if you frequent the two most popular islands in the country, Mykonos and Santorini.
  • At the recommendation of a local, I visited Tinos, an island well-known to Greeks that's about a 30-minute ferry ride from Mykonos. While it's also in the Cyclades, Tinos feels like a completely different world.
  • The island has a breathtaking landscape, untouched beaches, and historic Greek villages built into the mountainsides — all at a fraction of the cost of Mykonos and Santorini, even during the peak summer season.


Most vacationers heading to the islands in Greece usually end up at one of two destinations: Mykonos or Santorini.
While both islands have their charms, they've undoubtedly become tourist traps, with overbooked hotels, overpriced restaurants, and beaches and sights packed with cruise-shippers and holiday-makers all summer long.
But Greece has 6,000 islands, many of which are even more beautiful, a fraction of the price — and best of all, relatively untouched by international tourists.
At the recommendation of a local, I recently headed to Tinos, an island of 9,000 people about a 30-minute ferry ride from Mykonos. While Tinos is also in the Cyclades, like Mykonos and Santorini, it feels oceans away.
Rather than packed nightclubs, resorts that tend to your every desire, and hip — some might say pretentious — restaurants and bars, Tinos is filled with breathtaking landscapes, historic Greek villages, a cuisine built on fresh, local ingredients, and beaches dotted with thatched huts and a single van selling cheap drinks and snacks.
For those looking for a taste of classic Cycladic life, Tinos may well be paradise.
I had planned on staying for only two days in Tinos; I ended up staying for five.
Here's what it's like:

After a few days in Mykonos, I was ready for a more relaxed Greek adventure. I hopped a ferry to Tinos for €20. Just about everyone on the ferry was Greek, Italian, or French.
Immediately upon arriving in Tinos, I realized how different the island is from Santorini or Mykonos. While its town, Chora, also has cobblestone streets and white Cycladic architecture, it's far quieter. During the day, it's practically empty. At night, it gets a bit busier as Greek vacationers and some other European tourists visit the tavernas and souvenir shops on the main street.
Shutterstock
From a distance, Chora is spectacular. I stayed about a 10-minute walk from the main square at a small hotel called Agali Bay. While the hotel was nothing special architecturally, it was only $70 a night for a room with a view of the sea. The family who've run the hotel for 30 years were incredibly kind, helpful, and accommodating.
Shutterstock
"Every Greek island is different," one of the sister owners told me when I arrived. "People go to Mykonos or Santorini for luxury. People come to Tinos to see Greek culture." The hotel had a view of Agios Nikolaos, a marina and beach area.
At the owner's suggestion, we walked the 10 minutes down the Agios Nikolaos beach to a seaside taverna called San To Alati ("Like Salt"). The restaurant prides itself on local ingredients, like this fresh Tinos cheese. It was perfectly plated with lemon zest and homemade bread, and I was licking the plate. Afterward, we had cod fricassee and a whole grilled squid. In total, it cost $43.
The next morning, I had breakfast at Agali Bay, included in the price of the room. While not extravagant, it included coffee made to order, fresh Greek yogurt, homemade pastries, and a selection of breads, cheeses, and cold cuts.


Over the next couple of days, I adapted to the slow rhythm of the island, whiling away the hours on a nearby beach or taking a dip in the bay.
The island is by no means deserted — there are plenty of tourists — but it feels as if you are stepping into the world of local Greeks, who are exceptionally welcoming to those interested in seeing their world.
Tinos is well-known to Greeks because of the Church of Panagia Megalochari, considered one of the holiest places in Greece and the site where a miraculous icon of the Virgin Mary was found. The church, built in 1823, is magnificent. Greek pilgrims travel from all over to see it; some crawl on their knees from the port to the church out of reverence.
Shutterstock
After seeing the church one night, I had dinner at Koutouki Tis Elenis, a taverna that looked as if it were conjured from my Greek daydreams: festooned with hydrangeas, colorful tables, dusty bottles of wine, musical instruments, and wreaths of peppers. For $49, we had an appetizer of mussels, entrees of veal stewed in tomatoes and roast leg of lamb, and a bottle of retsina (a local wine specialty flavored with pine resin). The lamb was especially drool-worthy.

But Tinos is too big explore on foot. The island is 75 square miles of mountains, beaches, and historic villages. One day, I rented a car so I could see as much as possible.
The first place I visited was Dio Horia, a tiny village built like an amphitheater into the side of Mount Exobourgo. It's often called "the balcony of Tinos" because of the way it overlooks the island.


To reach it, you have to drive up a series of winding one-lane roads carved into the mountainside. The village of Dio Horia is made up of medieval white stone houses. There are several narrow alleys, arches, and arcades to get lost in.
In the village, I had lunch at a restaurant called ... Dio Horia. It has a gorgeous balcony and patio that overlooks the island.


We ordered a platter of the local foodstuffs, including sun-dried tomatoes, a hunk of homemade bread, two kinds of sausage, two kinds of Tinos cheese (one like a semi-hard Italian cheese, the other a semisoft goat cheese), marinated artichokes, smoked pork, and Tirokafteri (a spicy cheese spread). It was the best meal I've had in months.
As you drive through the mountains of Tinos, you'll keep seeing dovecotes. Built in the 1700s, they look like miniature castles. They were actually used to house pigeons, which were raised for meat and fertilizer. More than 1,000 dot the landscape.
Shutterstock



As you ascend the mountain roads, it feels as if you are literally driving into the clouds. It's a strange feeling when the top of the island levels out and there are suddenly farm fields rather than craggy slopes.
While not the biggest mountain on the island, Mount Exobourgo is one of the strangest-looking — that's it in the distance. Tinos is the kind of island where you might encounter a horse, a cow, or a goat just wandering along the paths ...


... or come across ancient-looking walls. Remains of civilizations dating back to the Copper Age (5000 BCE) have been found near Mount Exobourgo. You can visit the historic ruins at Exobourgo, but I didn't have time. I had too many sights to see.
In 1842, Alexis de Valon, a French traveler, wrote of Tinos: "The whole island is cultivated with great determination, almost in defiance of nature; in the absence of soil, the inhabitants even plough the rocks." When you are driving across the peak of Tinos, it feels that way.
Next, I headed to Volax, a village of 51 people (51!) built among a unique geological formation of giant round rocks. The nearly perfectly round boulders cover the landscape around the town. It feels like another planet.
The town looks like a Cycladic postcard. Quiet and quaint, it features numerous shops where townspeople sell handicrafts like pottery, painted rocks, tablecloths, and baskets, as well as local honey.
Nestled in the mountains, Volax is an interesting place to spend an hour wandering through the narrow streets and simply taking in the strange landscape. The rocks are supposedly the result of a volcanic eruption from thousands of years ago.

One of the most rewarding parts of walking around Volax is finding all the doors and walls chalked or carved with poems. I wish I could read Greek so I could understand.


As I drove from Volax to the northern side of the island, I got a glimpse of the coast. The layering of hills and peaks sliding into the Mediterranean Sea was a sight to marvel at.
Every few miles it seemed, the entire landscape would change — not a small feat for an island as tiny as Tinos. Much of the mountains and hillsides seemed to be cut into terraces for farming. As I drove, the wind carried the earthy smell of thyme.
While Tinos has plenty of beaches, they are nothing like the glitzy beach bars found in Mykonos. Most looked like this one in Kolimbithra. Here, the meltemi winds that batter the island created a kind of wave pool. It looked like a ton of fun to surf.
The beaches in Tinos have a wild quality about them. This isn't the place to sip a mai tai — this is where you open a local bottle of wine, stick it in the sand, and take a nap on your blanket.
Off the beach are numerous fields and vineyards. Tinos has its own local beer and wine, the most famous of which are from the Nissos brewery and T-Oinos winery.
Driving in Tinos, you feel lost in time. I could have sworn that the day I spent driving around the island lasted a week. But maybe that's because I was terrified as I whipped up and down the mountains from village to village on the seemingly endless one-lane roads.
The lost-in-time quality is enhanced by sites like Isternia, a village made nearly entirely of marble sculpture. Tinos is known for being the birthplace of many of Greece's most famous sculptors.
Shutterstock
Source: Greeka
One of my last stops was Panormos, on the northeast tip of the island. You reach it by passing through Pyrgos, one of the island's largest towns. Panormos feels like the edge of the world. There are a few fishing boats in the dock, while the port is dotted with windswept tavernas where one can picture fishers eating after a long day's work.



After Panormos, it was time to head back toward Chora — preferably before dark, as the sunset is most visible on the southern side of the island. But I was taking it easy on these roads, lest I fall off a cliff into the stunning greenery.
As the light turned and the sun sprayed shades of gold, purple, and red onto the island, I had to keep stopping to take photos.


I could fill a book with all the stunning views I saw in Tinos. Each was fighting in an internal competition to be the most beautiful sight I had seen yet. Look one way, and you see tiny islands peeking out of the azure water ...
... look another way, and you'll see fields of moss-colored shrubs stretching into the distance.


When the sun starts to fall into the horizon line, shading the entire island in gold, it becomes apparent that this unheralded landscape is one of the most beautiful (and largely unseen) in the world.
The news about Tinos is out. Earlier this year, the island was named "Greece's Leading Guest Experience Destination" at the World Travel Awards (the Oscars for tourism). And the island says it has seen a 40% increase in tourism this year.


The essence of Tinos feels like a place and not a destination. One would hope that if the island were to suddenly receive a wave of tourists, the residents could bring them in without losing the culture that makes it so unique.